Popielów (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Popielów
wieś
Ilustracja
Powitalny znak przy wjeździe do Popielowa
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

opolski

Gmina

Popielów

Liczba ludności (2004)

2400

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

46-090[1]

Tablice rejestracyjne

OPO

SIMC

0502291

Położenie na mapie gminy Popielów
Mapa konturowa gminy Popielów, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Popielów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Popielów”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Popielów”
Położenie na mapie powiatu opolskiego
Mapa konturowa powiatu opolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Popielów”
Ziemia50°49′33″N 17°44′31″E/50,825833 17,741944

Popielów (dodatkowa nazwa w j. niem. Poppelau; przed 1945 jako Alt Poppelau[2]) – wieś w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Popielów, której jest siedzibą.

Integralne części wsi Popielów[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0502322 Kabachy przysiółek
0502300 Kobylice część wsi
0502339 Leśniczówka Kabachy przysiółek
0502345 Lipie Laski przysiółek
0502316 Osiedle część wsi
0502351 Wielopole przysiółek

Miejscowość leży na skrzyżowaniu dróg z Opola, Brzegu i Skorogoszczy.

Kościół cmentarny św. Jana Chrzciciela i św. Andrzeja

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Według Heinricha Adamy'ego nazwa wywodzi się od polskiej "popiołu"[5]. W swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najstarszą zanotowaną oraz wcześniejszą od niemieckiej nazwę - Popielow podając jej znaczenie "Aschendorf" czyli po polsku "Wieś popiołów"[5].

Miejscowość została wymieniona w zlatynizowanej, staropolskiej formie Popelow w łacińskim dokumencie wydanym w 1343 roku we Wrocławiu[6].

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość występuje pod polską nazwą Popielow oraz niemiecką Poppelau[7]. Niemcy fonetycznie zgermanizowali początkowo nazwę na Poppelau, a później na Alt Poppelau w wyniku czego utraciła ona swoje znaczenie.

12 listopada 1946 r. nadano miejscowości polską nazwę Stary Popielów[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historycznie Popielów leży na Górnym Śląsku[8].

Do głosowania podczas plebiscytu uprawnionych było w Popielowie 2168 osób, z czego 1576, ok. 72,7%, stanowili mieszkańcy (w tym 1534, ok. 70,8% całości, mieszkańcy urodzeni w miejscowości). Oddano 2071 głosów (ok. 95,5% uprawnionych), w tym 2065 (ok. 99,7%) ważnych; za Niemcami głosowało 1548 osób (ok. 74,7%), a za Polską 517 osób (ok. 25,0%)[9].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest[10]:

  • kościół cmentarny pw. Matki Boskiej i św. Andrzeja, drewniany, zbudowany w 1654 roku, 1889 r., wewnątrz zachowały się resztki polichromii i barokowy ołtarz z XVII w. a także rokokowe organy oraz obraz św. Grzegorza z XVII wieku, wypis z księgi rejestru
  • dom, ul. Opolska 14, z XIX w., nie istnieje
  • spichlerz, ul. Kościuszki 13 (d. 32), z 1840 r., nie istnieje

inne zabytki:

  • cmentarz, na cmentarzu w Popielowie znajdują się mogiły angielskich jeńców wojennych, zastrzelonych 21 lipca 1944 r. przez strażnika niemieckiego: Johna Thomasa Saundersa i Henry'ego Thomsona[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 954 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262).
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  5. a b Heinrich Adamy, Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 72, OCLC 456751858 (niem.).
  6. Colmar Grünhagen 1870 ↓, s. 242.
  7. Knie 1830 ↓, s. 586.
  8. https://web.archive.org/web/20171201033607/http://www.haus.pl/images/mapa.jpg
  9. Herbert Kunze: Landsmannschaft der Oberschlesier in Karlsruhe. [dostęp 2012-10-31]. (niem.).
  10. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 98. [dostęp 2013-01-06].
  11. Po 67 latach odnalazł grób swego wujka. „Echo Gmin Opolskich”, 15.07–15.08 2011. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]