Przypowieść o bogaczu i Łazarzu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
XI wieczny wizerunek Łazarza.

Przypowieść o bogaczu i Łazarzu (Łukasz 16,19-31).

Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień świetnie się bawił.  U bramy jego pałacu leżał żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz.  Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza; nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody.  Umarł żebrak, i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany.  Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. zawołał: "Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza; niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu".  Lecz Abraham odrzekł: "Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz.  A prócz tego między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd do nas się przedostać".  Tamten rzekł: "Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca!  Mam bowiem pięciu braci: niech ich przestrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki".  Lecz Abraham odparł: "Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!"  "Nie, ojcze Abrahamie - odrzekł tamten - lecz gdyby kto z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą".  Odpowiedział mu: "Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie uwierzą"» (Łukasz 16,19-31)

Zwrot łono Abrahama wszedł z żydowskiej mitologii do chrześcijaństwa poprzez koncept podany przez Jezusa.

Jan Paweł II pisał:

"W świetle Chrystusowej przypowieści bogactwo i wolność pociągają za sobą specjalną odpowiedzialność. Bogactwo i wolność stwarzają specjalne zobowiązanie."[1]

w sztuce, w literaturze, w muzyce[edytuj | edytuj kod]

  • Tragedia o bogaczu i Łazarzu (anonim XVII wiek)[2]

Przypisy

  1. "..naszymi bogactwami i naszą wolnością, jeżeli, gdziekolwiek, Łazarz dwudziestego wieku leży u naszej bramy." Testament 2005 s.48
  2. Jerzy Treder Tragedia o bogaczu i Łazarzu Wydawn. Uniwersytetu Gdańskiego, 1999