Psalm 24

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Psalm 24 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. Psalm jest zaliczany do dzieł Dawidowych[1]. W numeracji Septuaginty psalm ten nosi numer 23.

Teologia Psalmu[edytuj]

Utwór ukazuje Boga jako stwórcę całego świata. Według psalmu możliwość spotkania z Bogiem mają tylko ci, którzy spełnią pewne szczególne warunki: nie kłamią, posiadają czyste serce, nie skalali swoich rąk, nie przysięgają podstępnie[2]. Ostatnia część psalmu (werset 7-10) ukazuje wejście JHWH do świątyni lub zdobytej wrogiej twierdzy[2]. Imię Boże jest tutaj ukazane w sposób emfatyczny. Wyjątkowy jest werset 6, w którym paralelnie zlewa się tożsamość tych, co szukają JHWH, z tymi, co szukają oblicza Boga Jakubowego. Wiersz ten jest nawiązaniem do pielgrzymki na Syjon[3]. Ostatni wers kończy się słowem sela, którego znaczenie nie jest nam do końca znane[4].

Symbolika[edytuj]

  • Ziemia osadzona na morzach – nie jest to w żaden sposób zaskakująca koncepcja. Według babilońskich mitów obszar wodny znajdował się na fundamencie zwanym abzu[5], był to wodny obszar, którym władał bóg Enki[6].
  • W wersecie 4. hebrajskie słowo nefesz oznaczająca dosłownie duszę odnosi się do apetytu lub pragnienia podmiotu[6].
  • Wersety 7-10 – przypominają podobną sytuację, co w Hymnie do Szamasza, przed którym otwierają się bramy świątyni[6].

Przypisy

  1. M.J. Mangano, Wstęp do Starego Testamentu cz.2, Chrześcijański Instytut Biblijny, Warszawa 2009, s. 54-55.
  2. a b Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, s. 1154.
  3. H.W. Jungling, Księga Psalmów, pierwsza (Ps 1-41), [w:] Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, red. W.R. Farmer, Warszawa 2001, s. 696-697.
  4. W.A. Beardslee, Sela, [w:] Słownik Wiedzy Biblijnej, red. B.M. Metzger, M.D. Coogan, 2004, s. 708.
  5. S. Langdon,Sumerian Liturgies and Psalms, Philadelphia 1919, s. 305.
  6. a b c J.H. Walton, Komentarz historyczno-kulturowy do Biblii Hebrajskiej, Vocatio, Warszawa 2005, s. 594.

Linki zewnętrzne[edytuj]