Psalm 54

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Psalm 54 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. Psalm jest zaliczany do dzieł dawidowych[1]. W numeracji Septuaginty psalm ten nosi numer 53.

Teologia Psalmu[edytuj | edytuj kod]

Utwór jest lamentacją jednostki, modlącej się o ratunek z rąk ludzi, którzy nastają na jej życie (54,3-5). Podmiot liryczny wyznaje ufność w Bożą pomoc. Psalmista składa śluby Bogu, deklarując złożenie ofiary za wypełnienie obietnicy (54,6-9). Treść lamentacji może odnosić się do wszelkich konfliktów: narodowych, wyznaniowych i osobistych[2]. Charakterystyczną cechą, typową dla psalmów lamentacyjnych, jest zmiana nastroju utworu. Żarliwe błaganie Boga o pomoc ustępuje w takim wypadku pewności na wybawienie. Można to zaobserwować w naturalnym podziale psalmu na dwie części: 54,3-5 i 6-9[3]. Kolejną cechą charakterystyczną dzieła jest to, że psalmista nie chce sam zemścić się na wrogach, ale pozostawia pomstę Bogu[2], co przywodzi na myśl konflikt Dawida z Saulem. Tego typu zachowanie przypomina nowotestamentowy system łaski i słowa Jezusa mówiące o miłowaniu nieprzyjaciół swoich (Mt 5,44)[4]. Czego nie można było doświadczyć w zachowaniu i kulturze całego bliskiego wschodu oraz filozofii Greckiej[5].

Symbolika[edytuj | edytuj kod]

  • Chętnie złożę Ci ofiarę (54,8a). Zwrot dotyczy się nadobowiązkowej ofiary składanej Bogu. Stanowiła dziękczynienie lub spełnienie ślubów. Mogła ona zostać złożona na ołtarzy, w ramach wspólnotowego uczestnictwa w posiłku z Bogiem, lub całopaleniem[6].
  • W utworze raz pojawia się niejasne słowo sela, którego znaczenie nie jest dokładnie znane[7].

Przypisy

  1. M.J. Mangano, Wstęp do Starego Testamentu cz.2, Chrześcijański Instytut Biblijny, Warszawa 2009, s. 54-55.
  2. 2,0 2,1 Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, s. 1198.
  3. K. Farmer, Księga Psalmów, druga (Ps 42-72) i trzecia (Ps 73-89), [w:] Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, red. W.R. Farmer, Warszawa 2001, s. 722.
  4. D. H. Stern, Komentarz Żydowski do Nowego Testamentu, Vocatio, Warszawa 2004, s. 39.
  5. C. S. Keener, Komentarz Historyczno-Kulturowy do Nowego Testamentu, Vocatio, Warszawa 2000, s. 21.
  6. J.H. Walton: Komentarz historyczno-kulturowy do Biblii Hebrajskiej. Warszawa: Vocatio, 2005, s. 604.
  7. W. A. Beardslee, Sela, [w:] Słownik Wiedzy Biblijnej, red. B. M. Metzger, M. D. Coogan, 2004, s. 708.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]