Równanie Arrheniusa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Równanie Arrheniusa – równanie podane przez szwedzkiego chemika, Svantego Arrheniusa, wiążące ze sobą częstość relaksacji z energią aktywacji i temperaturą, w której reakcja zachodzi:

gdzie:

– częstość relaksacji,
– częstość drgań cieplnych,
– energia aktywacji procesu relaksacyjnego (w J/cząsteczkę),
stała Boltzmanna,
– temperatura.

Dla energii wyrażonej w J/mol, równanie Arrheniusa przyjmuje postać:

gdzie to stała gazowa.

Zaletą równania jest łatwa do wykorzystania w praktyce zależność liniowa między a . Krzywą równania Arrheniusa w postaci logarytmicznej jest prosta:

.

Znając doświadczalne wartości stałych szybkości reakcji w kilku temperaturach, można łatwo wyznaczyć zarówno stałą , jak i energię aktywacji dla danej reakcji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Kajetan Wróblewski (red.): Encyklopedia Fizyki Współczesnej. Wyd. pierwsze. Warszawa: PWN, 1983, s. 659. ISBN 83-01-00391X.