Rachodoszcze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rachodoszcze
Rachodoszcze
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat zamojski
Gmina Adamów
Strefa numeracyjna (+48) 84
Kod pocztowy 22-442[1]
Tablice rejestracyjne LZA
SIMC 0885263
Położenie na mapie gminy Adamów
Mapa lokalizacyjna gminy Adamów
Rachodoszcze
Rachodoszcze
Położenie na mapie powiatu zamojskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zamojskiego
Rachodoszcze
Rachodoszcze
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Rachodoszcze
Rachodoszcze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rachodoszcze
Rachodoszcze
Ziemia50°37′27″N 23°16′37″E/50,624167 23,276944

Rachodoszczewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Adamów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Rachodoszcze[2][3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0885270 Wólka część wsi
0885286 Zwierzyniec część wsi
Rachodoszcze - kościół

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1696 roku. Wówczas we wsi mieszkało 20 rodzin. Spis z 1827 roku notował Rachodoszcze w powiecie tomaszowskim i parafii Suchowola. Liczyły wówczas 33 domy i 204 mieszkańców. Natomiast w 1845 roku wieś należała do gminy Krasnobród. Pod koniec XIX wieku miejscowość liczyła 34 domy i 381 mieszkańców (299 katolików, 77 prawosławnych i 5 Żydów). W 1875 roku dobra Rachodoszcze składały się z folwarku Rachodoszcze, Zalesie, nomenklatury Pasieka i Czarnowody. W 1928 roku było tu 78 domów i 605 mieszkańców.

23 września 1939 roku w okolicach wsi ciężkie walki toczyły jednostki rozwiązanego dzień wcześniej Frontu Północnego. W odwecie za pomoc udzieloną przez mieszkańców ruchowi oporu dnia 20 grudnia 1942 roku Niemcy dokonali pacyfikacji wsi. Zginęło wówczas 46 osób. 10 kwietnia 1943 roku żandarmeria rozstrzelała we wsi 34 osoby, w tym 31 mieszkańców Rachodoszcz. 9 lipca 1943 roku wieś została wysiedlona i częściowo spalona. Osadzono tu kolonistów niemieckich, których w grudniu 1943 roku zaatakował oddział AK Edwarda Błaszczaka (ps „Grom").

W 1946 odznaczona Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy[5].

Urodził się tu Jan Załuskapułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Zamczysko będące pozostałością rezydencji szlacheckiej otoczonej fortyfikacjami bastionowymi. Od strony południowo-wschodniej zachowały się ślady ziemnego bastionu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (pol.). opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].
  5. 19 sierpnia 1946 „za pomoc udzielaną oddziałom partyzanckim w czasie okupacji” M.P. z 1947 r. Nr 25, poz. 170


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Niedźwiedź, Leksykon historyczny miejscowości dawnego województwa zamojskiego, Zamość: Oficyna Wydawnicza Kresy, 2003, s. 412-413, ISBN 83-906745-7-2, OCLC 836903923.