Rafał Taubenschlag

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rafał Taubenschlag.jpg

Rafał Taubenschlag (ur. 6 maja 1881 w Przemyślu, zm. 25 czerwca 1958 w Warszawie) – polski historyk prawa, nauczyciel akademicki, specjalista w dziedzinie prawa rzymskiego i papirologii.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w Przemyślu w rodzinie żydowskiej[1], jako syn rządcy browaru Sanguszków - Bernarda Barucha Taubenschlaga i Cecylii Cyrli z domu Goldhart. Tam w 1899 zdał maturę w C.K. Gimnazjum. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1904 uzyskał stopień doktora, a w 1913 doktora habilitowanego. W 1919 został profesorem nadzwyczajnym UJ, a 2 lata później profesorem zwyczajnym. W 1927 został członkiem-korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności, a w 1929 dziekanem Wydziału Prawa UJ. W czasie II wojny światowej przebywał w Stanach Zjednoczonych, gdzie był współtwórcą Polskiego Instytutu Naukowego w Ameryce. W 1946 założył w Nowym Jorku czasopismo naukowe The Journal of Juristic Papyrology (papirologia prawnicza), które jest wydawane do dziś w Warszawie. W 1947 wrócił do Polski, gdzie objął kierownictwo Katedry Prawa Antycznego Uniwersytetu Warszawskiego oraz utworzonej, wspólnie z prof. Jerzym Manteuffelem, Katedry Papirologii na Wydziale Historycznym UW.

W 1958 w wyniku postępującej jaskry zaczął gwałtownie tracić wzrok. W tym samym roku zmarł i został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie[2].

Uczniowie[edytuj]

Był założycielem i dyrektorem Instytutu Papirologii UW. Rezultaty jego badań zostały uznane przez świat za niezwykle cenne i doniosłe. Założony przez niego Instytut Papirologii Uniwersytetu Warszawskiego jest światowym ośrodkiem badań nad prawem grecko – rzymskiego Egiptu, jego periodykiem od 1946 "The Journal of Juristic Papyrology". Uczniami byli: Henryk Kupiszewski (1927-1994), Cezary Kunderewicz (1912-2000) i Józef Mélèze-Modrzejewski.

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

Wybrane publikacje[edytuj]

  • La storia della recezione del diritto romano in Polonia fino alla fine del secolo XVI, Bologna 1939.
  • The law of Greco-Roman Egypt in the light of the papyri 332 B. C. - 640 A. D, Vol. 2: Political and administrative law, Warsaw: Polish Philological Society 1948 (wyd. 2 Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1955).
  • Nomos in the Papyri, Warsaw: Warsaw Soc. of Sciences and Letters with the support of the Polish Prime Minister and the Min. of Education 1948.
  • The provisional legal protection in the papyri, Warsaw: Warsaw Soc. of Sciences a. Letter Dep. 2 with the support of the Min. of Inst. of Higher Learn. a. Sciences 1951.
  • Les publications du stratège dans l'Égypte greco-romain, Warsaw: Warsaw Soc. of Sciences a. Letter Dep. 2 with the support of the Min. of Inst. of Higher Learn. a. Sciences 1951.
  • The Roman authorities and the local law in Egypt before and after the C. A., Warsaw : Warsaw Soc. of Sciences a. Letter Dep. 2 with the support of the Min. of Inst. of Higher Learn. a. Sciences 1951.
  • Survey of the literature chieftly 1950 till 1951 ; Survey of the papyri chieftly from 1950 till 1951, Warsaw: Warsaw Soc. of Sciences a. Letter Dep. 2 with the support of the Min. of Inst. of Higher Learn. a. Sciences 1951.
  • Rzymskie prawo prywatne, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1955.
  • Rzymskie prawo prywatne na tle praw antycznych, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1955.
  • Opera minora, t.1-2, prefazione V. Arangio-Ruiz, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1959.

Bibliografia[edytuj]

  • Hubert Izdebski, Taubenschlag Rafał [w:] Słownik historyków polskich, red. M. Prosińska-Jackl, Warszawa 1994, s. 524.
  • Henryk Kupiszewski, Rafał Taubenschlag - historyk prawa (1881-1958), „Czasopismo - Prawno - Historyczne” 38 (1986), s.111-155.

Przypisy

  1. Rafał Taubenszlag. [dostęp 30 kwietnia 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-11)].
  2. Groby profesorów UJ na cmentarzu rakowickim. Dziennik Polski. [dostęp 2013-03-06].
  3. 4 kwietnia 1956 „W związku z 75-leciem urodzin, za wybitne zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej” M.P. 1956 nr 58 poz. 648
  4. 16 lipca 1954 „za wybitne zasługi w dziedzinie nauki” M.P. 1954 nr 112 poz. 1566
  5. 11 listopada 1937 „za zasługi na polu pracy naukowej i społecznej” M.P. 1937 nr 260 poz. 410
  6. Dziennik Polski, rok IX, nr 173 (2948), s. 7.
  7. 20 września 1951 „za wybitną działalność naukową” M.P. 1951 nr 93 poz. 1275

Linki zewnętrzne[edytuj]