Raffaele Marciello

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Raffaele Marciello
Raffaele Marciello (pośrodku) na podium Grand Prix Pau (2012)
Raffaele Marciello (pośrodku) na podium Grand Prix Pau (2012)
Pełne imię i nazwisko Raffaele Marciello
Kraj  Włochy
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1994
Zurych
Sukcesy

2012: Europejska Formuła 3 (wicemistrz)
2012: Masters of Formula 3 (drugie miejsce)
2013: Europejska Formuła 3 (mistrz)

Strona internetowa

Raffaele Marciello (ur. 17 grudnia 1994 w Zurychu, Szwajcaria) – włoski kierowca wyścigowy. Były protegowany zespołu Scuderia Ferrari.

Życiorys[edytuj]

Karting[edytuj]

Raffaele karierę rozpoczął w roku 2005 od startów w kartingu. Dzięki licznym sukcesom, został przyjęty do Akademii Młodych Kierowców Ferrari.

Formuła Abarth[edytuj]

Pod ich okiem rozpoczął karierę kierowcy wyścigowego w pojazdach o otwartym nadwoziu. W 2010 roku brał udział w Formule Abarth. Już w pierwszym wyścigu sięgnął po zwycięstwo i przez pewien czas był liderem klasyfikacji generalnej mistrzostw. Ostatecznie jednak zmagania zakończył na 3. miejscu. W trakcie sezonu czterokrotnie stanął na podium, z czego dwukrotnie na najwyższym stopniu (w Misano Adriatico oraz Varano).

Formuła 3[edytuj]

W sezonie 2011 zadebiutował we Włoskiej Formule 3. W zespole Prema Powerteam Marciello sześciokrotnie meldował się w czołowej trójce, a podczas zmagań na Misano Adriatico oraz w Adria stanął na najwyższym stopniu podium. Na torze w Vallelunga Raffaele sięgnął po pierwsze w karierze pole position. Zdobyte punkty ponownie sklasyfikowały go na 3. pozycji.

W 2012 roku Włoch pojawił się na liście startowej wznowionej Europejskiej Formuły 3. Z dorobkiem 228,5 zdobył w pierwszym sezonie występów tytuł wicemistrzowski. W Formule 3 Euro Series Marciello spisał się nieco gorzej, ale i tak stanął na podium – był trzeci w klasyfikacji generalnej.

Na sezon 2013 Raffaele podpisał kontrakt z włoską ekipą mistrzowską Prema Powerteam. W ciągu 30 wyścigów, w których wystartował, trzynastokrotnie zwyciężał, a dziewiętnastokrotnie stawał na podium. Uzbierane 489,5 punktu pozwoliło mu zdobyć tytuł mistrza serii.

Seria GP2[edytuj]

Na sezon 2014 Włoch podpisał kontrakt z hiszpańską ekipą Racing Engineering. Wystartował łącznie w 22 wyścigach, spośród których w czterech stawał na podium. W Wielkiej Brytanii wywalczył pierwsze pole position, a w głównym wyścigu w Belgii odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w GP2. Uzbierał łącznie 75 punkty, które zapewniły mu ósme miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców.

W roku 2015 przeniósł się do rodzimej ekipy Trident Racing. Starty w przeciętnym zespole uniemożliwiły walkę o tytuł mistrzowski, jednak nie przeszkodziło w odnotowaniu czterech wizyt na podium i uzyskaniu większej ilości punktów w stosunku do ubiegłego sezonu. Włoch dziesięciokrotnie meldował się w czołowej szóstce, dzięki czemu uzyskał pulę 110 punktów - taką samą, jak kierowcy DAMS - Brytyjczyk Alex Lynn oraz Francuz Pierre Gasly. Jako, że Lynn odnotował dwie wygrane, natomiast Gasly mniej drugich miejsc, Włoch został sklasyfikowany na 7. pozycji.

W sezonie 2016 Włoch zastąpił Nowozelandczyka Mitcha Evansa w rosyjskim zespole Russian Time.

Formuła 1[edytuj]

W sezonie 2015 był kierowcą rezerwowym szwajcarskiego zespołu Sauber. Kontrakt miał związek z przynależeniem do Scuderii Ferrari i dostarczaniem ich silników za niższą cenę. Włoch wziął udział w czterech sesjach treningowych - na torze Sepang, Circuit de Catalunya, Silverstone oraz Austin. Z końcem roku odszedł jednak z Akademii Ferrari, jednocześnie kończąc współpracę ze stajnią z Hinwil

Wyniki[edytuj]

GP2[edytuj]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2014 Racing Engineering Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
74 8
18 24 NU 16 12 19 3 3 NU NU 17 NU 19 8 1 14 NU 18 3 NU 11 7
2015 Trident Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
110 7
NU 20 6 17 8 2 15 10 6 2 7 4 14 12 15 7 6 3 4 5 2

Podsumowanie[edytuj]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2010 Formuła Abarth JD Motorsport 13 2 0 2 4 91 3
2011 Włoska Formuła 3 Prema Powerteam 14 2 1 2 6 123 3
Międzynarodowe Trofeum Formuły 3 2 0 0 0 0 N/A NS†
2012 Toyota Racing Series M2 Competition 15 1 0 1 2 535 9
Formuła 3 Euro Series Prema Powerteam 24 6 2 6 10 219,5 3
Europejska Formuła 3 20 7 4 6 9 228,5 2
Masters of Formula 3 1 0 0 0 1 N/A 2
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 N/A 8
2013 Europejska Formuła 3 Prema Powerteam 30 13 12 7 19 489,5 1
Grand Prix Makau 1 0 1 0 0 N/A NS
2014 Florida Winter Series 12 0 0 0 2 0 NS†
Seria GP2 Racing Engineering 22 1 1 1 4 74 8
2015 Formuła 1 Sauber F1 Team Kierowca testowy
Seria GP2 Trident 22 0 0 0 4 110 7
2016 Seria GP2 Russian Time

† – Marciello nie był zaliczany do klasyfikacji.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]