Rogoźnik (województwo małopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°26'39"N 19°56'13"E
- błąd 39 m
WD 49°28'N, 19°54'E
- błąd 19368 m
Odległość 20 m
Rogoźnik
wieś
Ilustracja
Kościół w Rogoźniku
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat nowotarski
Gmina Nowy Targ
Liczba ludności (2020) 959[1]
Strefa numeracyjna 18
Tablice rejestracyjne KNT
SIMC 0457538
Położenie na mapie gminy wiejskiej Nowy Targ
Mapa konturowa gminy wiejskiej Nowy Targ, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Rogoźnik”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Rogoźnik”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Rogoźnik”
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego
Mapa konturowa powiatu nowotarskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Rogoźnik”
Ziemia49°26′39″N 19°56′13″E/49,444167 19,936944

Rogoźnikwieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Nowy Targ.

W 1237 roku Rogoźnik kupił wojewoda krakowski Teodor, przekazując go następnie cystersom ludźmierskim[2]. Wieś duchowna, własność opactwa cystersów szczyrzyckich położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sądeckim województwa krakowskiego[3]. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie nowosądeckim.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Rogoźnik położony jest w Kotlinie Nowotarskiej[4]. Przez miejscowość przepływa potok Wielki Rogoźnik uchodzący do Dunajca. Na południe od niego wznosi się pas wzgórz, w którym znajduje się rezerwat przyrody Skałka Rogoźnicka, a w nim Skałka Rogoźnicka będąca jedną ze skałek Pienińskiego Pasa Skałkowego[5].

Szkoła
Remiza OSP
Dom Julii z rodziny Dąbek

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. https://ugnowytarg.pl/node/7231
  2. Sławomir Wróblewski, Najdawniejsze osadnictwo rycerskie na ziemi sądeckiej, w: Rocznik Sądecki, tom XLIII, Nowy Sącz 2015, s. 45.
  3. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 102.
  4. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  5. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2014-04-01].