Rostworowski (herb)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb

Rostworowskipolski herb szlachecki, według Juliusza Ostrowskiego odmiana herbu Nałęcz[1].

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Na tarczy dzielonej w krzyż z polem sercowym:

W polach I i V, czerwonych, nałęczka srebrna;
W polu II, błękitnym, półtrzeciakrzyż srebrny;
W polu III, błękitnym, lwia głowa złota, ziejąca płomieniem czerwonym;
W polu IV, czerwonym, wręby srebrne.

Herb posiada cztery klejnoty:

I - Pięć piór strusich;
II - pół szczenięcia srebrnego w misie złotej;
III - panna w szacie czerwonej, z rozpuszczonymi włosami złotymi, przepasanymi chustą srebrną, między rogami jelenimi, których się trzyma;
IV - lwia głowa złota, ziejąca płomieniem czerwonym.

Labry:

Na hełmie I błękitne, podbite srebrem;
Na hełmie II i III czerwone, podbite srebrem;
Na hełmie IV błękitne, podbite złotem;

Wzmianka źródłowa o herbie[edytuj | edytuj kod]

Według Ostrowskiego odmiana ta miała przysługiwać jednej z gałęzi Rostworowskich. Autor przytacza też opinię Żernickiego o rzekomym tytule hrabiowskim tej rodziny w Rosji. W spisie urzędowym rodów tytułowanych jednak Rostworowskich brak[1].

Symbolika[edytuj | edytuj kod]

Herb ma charakter herbu genealogicznego. Można z niego odczytać, że osoba, której go nadano miała ojca i matkę herbu Nałęcz (pola V i I), babkę ojczystą herbu Pilawa (pole II), babkę macierzystą herbu Zadora (pole III), zaś prababkę ojczystą herbu Korczak (pole IV). Herb został stworzony sztucznie przez Rostworowskich w Królestwie Polskim. Niektórzy z ich przedstawicieli czynili bezskutecznie starania o uzyskanie tytułu hrabiowskiego[2].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Rostworowski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 323.
  2. Rostworowski Stanisław Jan, Jan Nepomucen Rostworowski - człowiek talentów jakże różnych oraz jego żona Kamila z Zejdlerów Zborowskich, „Rocznik Mazowiecki 2004”, s. 183 i 187..???

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]