Zadora (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy herbu szlacheckiego. Zobacz też: inne znaczenia słowa Budziszyn.
Zadora
Zadora
Alternatywne nazwy Budziszyn, Flamen, Flamma, Płomień, Płomieńczyk
Pierwsza wzmianka 1399 (pieczęć), 1413 (zapis)
Herbowni

Zadora (Budziszyn, Flamen, Flamma, Płomień, Płomieńczyk) – polski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

W polu błękitnym lwia głowa srebrna ziejąca czerwonym płomieniem.

Herb blazonuje się także W polu błękitnym lwia głowa srebrna z pięcioma językami.

Klejnot: samo godło.

Labry: błękitne podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Zadora wśród innych polskich herbów w Herbarzu Złotego Runa z około 1433-1435.

Herb z XII wieku. Wizerunek pieczętny 1399 (Zbigniew z Brzezia). W wyniku Unii horodelskiej w 1413 przeniesiony został na Litwę. Herb przyjął Jawnuta Wolimuntowiczwojewoda trocki, którego adoptował Zbigniew z Brzeziamarszałek koronny[2]

Herb został przedstawiony wśród innych polskich herbów w Herbarzu Złotego Runa z lat 1433-1435.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Lista nazwisk znajdująca się w artykule (w infoboksie po prawej stronie) pochodzi z Herbarza polskiego Tadeusza Gajla[3]. Jest to dotychczas najpełniejsza lista herbownych, uzupełniana ciągle przez autora przy kolejnych wydaniach Herbarza.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dźmitry Matviejčyk: Herboŭnik biełaruskaj šlachty. T. 4. Miensk: Беларусь, 2016, s. 293-296. ISBN 978-985-01-1175-3. (biał.) (pol.)
  2. Kutrzeba i Semkowicz 1932 ↓, s. 50 i nast..
  3. Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007, s. 406-539. ISBN 978-83-60597-10-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]