Roweńky

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roweńky
Ровеньки
Ilustracja
Dworzec kolejowy
Herb Flaga
herb Roweniek flaga Roweniek
Państwo  Ukraina
Obwód  ługański
Data założenia 1707
Prawa miejskie 1934
Powierzchnia 21 km²
Wysokość 296 m n.p.m.
Populacja (2013)
• liczba ludności

47 852
Położenie na mapie obwodu ługańskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu ługańskiego
Roweńky
Roweńky
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Roweńky
Roweńky
Ziemia48°04′16″N 39°20′34″E/48,071111 39,342778
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Roweńky (ukr. Ровеньки) – miasto na Ukrainie, w obwodzie ługańskim. Ośrodek przemysłu spożywczego, stacja kolejowa[1][2][3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość znana jest od 1707 roku[2][3].

W 1930 roku zaczęto wydawać gazetę[4].

Prawa miejskie od 1934 roku[1][2][3].

Podczas II wojny światowej od 20 lipca 1942 do 17 lutego 1943 miasto było okupowane przez Wehrmacht. Zginęli tu wówczas działacze antyfaszystowskiego ruchu uporu – Lubow Szewcowa i Oleg Koszewoj.

W 1985 liczyło 67 tys. mieszkańców[2], w 1989 liczyło 67 989 mieszkańców[5][3].

W 2013 liczyło 47 852 mieszkańców[6].

Od 2014 roku pod kontrolą Ługańskiej Republiki Ludowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ровеньки, [w:] А.М. Prochorow (red.), Большая Советская Энциклопедия, wyd. 3, tom 22, Moskwa 1975 (ros.).
  2. a b c d Ровеньки // Советский энциклопедический словарь. редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. 4-е изд. М., "Советская энциклопедия", 1986. стр.1130
  3. a b c d Ровеньки, [w:] A.M. Prochorow (red.), Большой энциклопедический словарь, tom 2, Мoskwa: Sowietskaja encyklopedija, 1991, s. 270 (ros.).
  4. № 2907. Вперёд // Летопись периодических и продолжающихся изданий СССР 1986 - 1990. Часть 2. Газеты. М., «Книжная палата», 1994. стр.381
  5. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу (ros.).
  6. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року, Київ: Державна служба статистики України, 2013, s. 74 (ukr.).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]