Rudka (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w gminie Sieniawa. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Rudka
Drewniana cerkiew greckokatolicka w Rudce przed remontem w 2006
Drewniana cerkiew greckokatolicka w Rudce przed remontem w 2006
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat przeworski
Gmina Sieniawa
Liczba ludności (2013) 788[1]
Strefa numeracyjna (+48) 16
Kod pocztowy 37-530
Tablice rejestracyjne RPZ
SIMC 0611353
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Rudka
Rudka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rudka
Rudka
Ziemia50°13′29″N 22°37′54″E/50,224722 22,631667

Rudkawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, w gminie Sieniawa nad strugą Lubienią dopływem Sanu.

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie przemyskim.

Oświata[edytuj]

Początki szkolnictwa w Rudce (jak podaje "Skorowidz Powiatu Jarosławskiego na 1902 rok") rozpoczęły się w 1890 roku gdy powstała szkoła publiczna (filialna), a od 1893 roku stała się jedno-klasowa. Przydatnym źródłem archiwalnym do poznania historii szkolnictwa w Galicji są Austriackie Szematyzmy Galicji i Lodomerii. Pierwszym nauczycielem był Władysław Różycki[2]; od 1908 roku szkoła posiadała też drugi etat nauczyciela-pomocnika, którymi byli: Maria Kowalczyk (rok 1908)[3], Zofia Węgrzyn (lata 1909-1912)[4], Emilia Gąsiorowska (rok 1913)[5], Domicella Fludzińska (rok 1914)[6].

Kierownicy szkoły w latach 1891-1914.
1891-1892. Władysław Różycki.
1892-1906. Edward Gacek[7]
1906-1914. Wiktor Bereżyński[8].

Zabytki[edytuj]

Przyroda[edytuj]

W pobliżu zabytkowej cerkwi rośnie jeden z najgrubszych polskich dębów, to drzewo o obwodzie 890 cm i wysokości 23 m (w 2013)[9]. Stan zdrowotny jest zły, gdyż od podstawy ciągnie się spory ubytek kominowy, a korona dębu jest ścieśniona[10]. Obok wiekowego okazu rośnie jeszcze jeden dąb, lecz posiadający znacznie mniejszy obwód – 595 cm oraz 25 m wysokości, ten dąb ma także bardzo wąską koronę[9].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. GUS. Bank Danych Lokalnych
  2. "Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1893"
  3. "Szematyzm...na rok 1908" strona 591.
  4. "Szematyzm...na rok 1909" strona 642.
  5. "Szematyzm...na rok 1913"strona 750.
  6. "Szematyzm...na rok 1914" strona 760.
  7. "Szematyzm...na rok 1894" strona 436.
  8. "Szematyzm...na rok 1907" strona 591.
  9. a b Krzysztof Borkowski. Polskie drzewa. DALPO. s.247
  10. Krzysztof Borkowski, Robert Tomusiak, Paweł Zarzyński. Drzewa Polski. 2016. s.182-183

Linki zewnętrzne[edytuj]