Tamaryna złotoręka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Saguinus midas)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tamaryna złotoręka
Saguinus midas[1]
(Linnaeus, 1758)
Tamaryna złotoręka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Rodzina pazurkowcowate
Rodzaj tamaryna
Gatunek tamaryna złotoręka
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg w Ameryce Południowej

Tamaryna złotoręka[3] (Saguinus midas) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny pazurkowcowatych (Callithrichidae).

Występowanie[edytuj]

Saguinus midas zamieszkuje zalesione tereny wzdłuż Amazonki w Brazylii, Gujanie, Gujanie Francuskiej, Suriname i Wenezueli.

Zachowanie[edytuj]

Małpy te żyją w grupach składających się z 4 do 15 zwierząt z niewielką konkurencją wewnątrzgrupową nawet pomiędzy dojrzałymi płciowo samcami. Tylko jedna samica w grupie jest zdolna do rozrodu w sezonie rozrodczym, podczas gdy u innych samic występuje zahamowanie instynktu. Ciąża trwa 140-170 dni, a samica rodzi zazwyczaj dwoje młodych.

Młodymi małpami opiekuje się głównie ojciec, a zwracane są matce tylko do karmienia. Także cała grupa uczestniczy w opiece i wychowywaniu młodych.

Obrona jest priorytetem w grupie i gdy jeden osobnik zostanie zaatakowany, reszta pędzi jej na ratunek. Saguinus midas jest gatunkiem terytorialnym i potrafi być agresywna – posiada ostre kły i pazury zamiast paznokci na wszystkich palcach, włączając duży palec u stopy.

Saguinus midas są świetnymi wspinaczami i większość czasu spędzają pośród pnączy i gałęzi drzew. Są szybkimi, zwinnymi i wspaniałymi skoczkami, znanymi z tego, iż potrafią skoczyć z wysokości 18 metrów z drzewa na ziemię i nie odnieść przy tym żadnych obrażeń.

Dieta[edytuj]

Dieta tego gatunku składa się z owoców, kwiatów, insektów, żab, pająków, jaszczurek i nektaru.

Informacje ogólne[edytuj]

Długość ciała samców wynosi około 24,6 cm, samic około 25,2 cm, ogona samców 38,3 cm, samic 38,6 cm; masa ciała 380–500 g[4]. Długość życia wynosi 10 lat na wolności i 16 lat w niewoli.

Zagrożenia[edytuj]

Naturalnymi wrogami tych małp są małe koty, ptaki drapieżne oraz węże. Gatunek ten jest zagrożony ze względu na niszczenie jego siedlisk w środowisku naturalnym.

Przypisy

  1. Saguinus midas, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, J.-P. Boubli, 2008. Saguinus midas. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-11-24]
  3. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 38. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  4. A.B. Rylands, R.A. Mittermeier: Family Callitrichidae (Marmosets and Tamarins). W: R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, D.E. Wilson: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 3: Primates. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 336. ISBN 978-84-96553-89-7. (ang.)

Bibliografia[edytuj]

  1. Groves, C. (2005). Wilson, D. E., & Reeder, D. M. ed. Mammal Species of the World (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 135. ISBN 0-8018-8221-4.
  2. Rylands AB and Mittermeier RA (2009). "The Diversity of the New World Primates (Platyrrhini)". in Garber PA, Estrada A, Bicca-Marques JC, Heymann EW, Strier KB. South American Primates: Comparative Perspectives in the Study of Bahavior, Ecology, and Conservation. Springer. pp. 23–54. ISBN 978-0-387-78704-6.