Sami Hyypiä

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sami Hyypiä
Ilustracja
Imię i nazwisko Sami Tuomas Hyypiä
Data i miejsce
urodzenia
7 października 1973
Porvoo, Finlandia 
Pozycja obrońca
Wzrost 195 cm
Masa ciała 79 kg
Kariera juniorska
1980-1989
1990
Voikkaan Pallo-Peikot
Kuusankosken Kumu
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1992–1995
1995–1999
1999–2009
2009–2011
Myllykosken Pallo -47
Willem II Tilburg
Liverpool F.C.
Bayer Leverkusen
96 (8)
100 (3)
317 (22)
53 (3)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1989–1992
1992–2010
 Finlandia U-21
 Finlandia
27 (3)
105 (5)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2010–2012
2012–2014
2014
2015-
 Finlandia (asystent)
Bayer Leverkusen
Brighton & Hove Albion F.C.
FC Zürich

Sami Tuomas Hyypiä (ur. 7 października 1973 w Porvoo) – fiński piłkarz, a następnie trener. Występował na pozycji obrońcy (stopera); wielokrotny reprezentant Finlandii; były trener Bayeru Leverkusen.

Życiorys[edytuj]

Jego rodzice, Jouko i Irma, również byli piłkarzami. W młodości trenował również hokej na lodzie[1]. W wieku 5 lat rozpoczął karierę w klubie Voikkaan Pallo-Peikot, do którego zapisał go ojciec. W wieku 15 lat trafił do Kuusankosken Kumu, a w 1992 roku do Myllykosken Pallo -47[2], z którym w tymże roku zdobył Puchar Finlandii. W 1995 powtórzył ten sukces[3] dzięki strzeleniu zwycięskiego gola w finale pucharu[4] i w tym samym roku przeszedł do holenderskiego klubu Willem II. W 1999 przeniósł się do Liverpoolu. W barwach The Reds stanowił najlepszą obronę w Premier League w sezonie 1999/2000. Ówczesny szkoleniowiec Gérard Houllier mianował go kapitanem pod nieobecność kontuzjowanych Jamiego Redknappa i Robbiego Fowlera.

W sezonie 1999/2000 został nominowany do nagrody gracza roku. Rok później, w sezonie 2000/2001, został wybrany najlepszym obrońcą Premier League. Przez cały ten sezon nie otrzymał żadnej żółtej ani czerwonej kartki. W 2005 roku wygrał z Liverpoolem Ligę Mistrzów[5][6].

W maju 2009 dwuletnią umowę z Bayerem Leverkusen, do którego dołączył po zakończeniu sezonu 2009/2010[7].

Zakończył karierę po sezonie 2010/2011[8]. Po zakończeniu kariery został trenerem. W 2011 był asystentem selekcjonera reprezentacji Finlandii[9], natomiast w kwietniu 2012 został tymczasowym trenerem Bayeru Leverkusen[10], jednakże po miesiącu podpisał stały kontrakt[11]. W czerwcu 2014 został szkoleniowcem Brighton & Hove Albion[12], jednakże w grudniu tegoż roku zrezygnował z posady[13]. W sierpniu 2015 podpisał dwuletni kontrakt trenerski z FC Zürich[14].

W czerwcu 2007 poślubił Susannę Rissanen[15]. Mają dwóch synów: Rico Nestora i Caspra Erica[16].

Przypisy

  1. Hyypia fears Beckham threat (ang.). bbc.co.uk, 2001-03-22. [dostęp 2015-11-23].
  2. Sami Hyypiä - Voikkaalta Valioliigaan (fiń.). palloliitto.fi, 2002-12-19. [dostęp 2015-11-23].
  3. Miesten Suomen Cupin mestarijoukkueet 1955- (fiń.). palloliitto.fi. [dostęp 2015-11-23].
  4. Suomen Cupin finaalit 1955-2014 (fiń.). palloliitto.fi. [dostęp 2015-11-23].
  5. AC Milan 3-3 Liverpool (aet) (ang.). bbc.co.uk, 2005-05-25. [dostęp 2015-11-23].
  6. 2004/05: Liverpool belief defies Milan (ang.). uefa.com, 2005-05-25. [dostęp 2015-11-23].
  7. Hyypia to join Bayer Leverkusen (ang.). bbc.co.uk, 2009-05-05. [dostęp 2015-11-23].
  8. Ex-Liverpool defender Sami Hyypia ends playing career (ang.). bbc.co.uk, 2011-05-02. [dostęp 2015-11-23].
  9. Hyypiä: Ura valmentajana ei ole täysin varma (fiń.). kouvolansanomat.fi, 2011-07-07. [dostęp 2015-11-23].
  10. Bayer trennt sich von Dutt - Hyypiä übernimmt (niem.). kicker.de, 2012-04-01. [dostęp 2015-11-23].
  11. Leverkusen verlängert mit Hyypiä und Lewandowski (niem.). welt.de, 2012-05-15. [dostęp 2015-11-23].
  12. Sami Hyypia: Brighton appoint ex-Liverpool defender as new boss (ang.). bbc.com, 2014-06-06. [dostęp 2015-11-23].
  13. Sami Hyypia: Brighton manager resigns after one win in 18 games (ang.). bbc.com, 2014-12-22. [dostęp 2015-11-23].
  14. Sami Hyypiä neuer Trainer beim FC Zürich (niem.). fcz.ch, 2015-08-21. [dostęp 2015-11-23].
  15. Pekka Holopainen: Sami Hyypiä meni yllättäen naimisiin (fiń.). iltasanomat.fi, 2007-06-11. [dostęp 2015-11-23].
  16. Poikiensa idoli (fiń.). iltalehti.fi, 2007-11-17. [dostęp 2015-11-23].

Bibliografia[edytuj]