Rinus Michels

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rinus Michels
Ilustracja
Imię i nazwisko Marinus Jacobus Hendricus Michels
Data i miejsce
urodzenia
9 lutego 1928
Amsterdam, Holandia
Data i miejsce
śmierci
3 marca 2005
Aalst, Belgia
Pozycja napastnik
Wzrost 186 cm
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1946–1958 AFC Ajax 264 (122)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1950–1954  Holandia 5 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1960–1964
1964–1965
1965–1971
1971–1975
1974
1975–1976
1976–1978
1979–1980
1980–1983
1984–1985
1986–1988
1988–1989
1990–1992
JOS Watergraafsmeer
AFC DWS
AFC Ajax
FC Barcelona
 Holandia
AFC Ajax
FC Barcelona
Los Angeles Aztecs
1. FC Köln
 Holandia
 Holandia
Bayer Leverkusen
 Holandia

Marinus Jacobus Hendricus "Rinus" Michels (ur. 9 lutego 1928 w Amsterdamie, zm. 3 marca 2005 w Aalst) - holenderski piłkarz, trener piłkarski, twórca tzw. Futbolu Totalnego.

Życiorys[edytuj]

W latach 1946-1958 bronił barw Ajaxu Amsterdam w 257 meczach ligowych, strzelił 120 bramek. Zadebiutował w meczu z Ado den Haag w roku 1946 i już w pierwszym spotkaniu zaaplikował rywalom 5 bramek. Zaliczył także pięć spotkań w zespole narodowym. W 1947 i 1957 świętował z Ajaxem tytuły mistrza Holandii.

Po zakończeniu kariery zawodniczej zajął się pracą trenerską. Od 1965 prowadził Ajax, sięgając do 1971 po cztery tytuły mistrzowskie oraz trzy Puchary KNVB (odpowiednik Pucharu Ligi). W 1971 zdobył Puchar Europy, pokonując w finale ateński Panathinaikos w stosunku 2:0. Tym samym otworzył trzyletnią serię tryumfów na arenie międzynarodowej (w kolejnych sezonach zastąpił go Rumun Stefan Kovacs).

W czasie pracy w Amsterdamie opracował system, nazwany Futbolem Totalnym; wykorzystywał on maksymalnie możliwości wszystkich pozycji boiskowych, a także upowszechnił tzw. pułapkę ofsajdową.

W 1971 przeszedł do pracy z Barceloną. Po zdobyciu tytułu mistrzowskiego w ekstraklasie hiszpańskiej (1974) podjął się prowadzenia reprezentacji narodowej Holandii i dotarł z nią do finału mistrzostw świata w Niemczech. Ponownie prowadził zespół narodowy w latach 1984-1985, 1986-1988 i 1990-1992. Wykreował wiele gwiazd futbolu, m.in. Cruijffa, van Bastena, Gullita, Rijkaarda; z trzema ostatnimi sięgnął po mistrzostwo Europy w 1988.

Ze względu na zdecydowany styl pracy trenerskiej, a także częste porównywanie piłki do boiskowej wojny, nosił przydomek "Generała". W 1999 FIFA przyznała mu tytuł "Trenera Stulecia".

Bibliografia[edytuj]