Przejdź do zawartości

Sebastiano del Piombo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sebastiano del Piombo
ilustracja
Imię i nazwisko

Sebastiano Luciani

Data i miejsce urodzenia

ok. 1485
przypuszczalnie Wenecja

Data i miejsce śmierci

21 czerwca 1547
Rzym

Narodowość

włoska

Dziedzina sztuki

malarstwo

Epoka

renesans

Sebastiano del Piombo, właśc. Sebastiano Luciani, zwany również Viniziano[1] (ur. ok. 1485 przypuszczalnie w Wenecji, zm. 21 czerwca 1547 w Rzymie) – włoski malarz reprezentujący późny renesans[2].

Malował pod wpływem Uczeń Giovanniego Belliniego i Giorgiona[2]. Dzięki poleceniu Agostina Chigiego i wsparciu Michała Anioła w 1511 roku przybył do Rzymu[2][3]. Stał się jednym z najpopularniejszych portrecistów, pracujących w Rzymie w drugim i trzecim dziesięcioleciu XVI wieku[1]. Współpracował z Rafaelem przy dekorowaniu Villi Farnesina[1][4].

W 1517 roku kardynał Giulio de Medici (późniejszy papież Klemens VII) zlecił Sebastianowi i Rafaelowi namalowanie obrazów o tematyce religijnej[5]. Na skutek rywalizacji Sebastiano del Piombo namalował Wskrzeszenie Łazarza, a Rafael Przemienienie Pańskie[5][6]. Pomimo rywalizacji obaj malarze darzyli się sympatią[6]. Przypuszcza się, że del Piombo mógł pomagać Rafaelowi podczas prac nad Mszą Bolseńską[7].

Jego portrety charakteryzują się łączeniem wpływów malarzy Europy Północnej z inspiracjami Leonarda, Michałem Aniołem i Rafaela[2][1].

Wybrane dzieła

[edytuj | edytuj kod]
Dorotea

Sebastiano del Piombo jest również wymieniano jako jeden z możliwych autorów Portretu młodzieńca, tradycyjnie przypisywanego Rafaelowi[10].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d e Grabski 2003 ↓, s. 233.
  2. a b c d e f g Piombo Sebastiano, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-05-31].
  3. Girardi 2006 ↓, s. 74.
  4. Ristujczina 2020 ↓, s. 232.
  5. a b Sarnecka 2019 ↓, s. 87.
  6. a b c Grażyna Bastek, Sebastiano del Piombo, „Wskrzeszenie Łazarza”, 1518 – w audycji „Jest taki obraz” [online], grazynabastek.pl, 2 kwietnia 2024 [dostęp 2025-05-31].
  7. Girardi 2006 ↓, s. 69.
  8. History [online], villafarnesina.it [dostęp 2025-05-31] (ang.).
  9. Grabski 2003 ↓, s. 231.
  10. a b Grabski 2003 ↓, s. 232.
  11. Pietà [online], wga.hu [dostęp 2025-05-31] (ang.).
  12. Grabski 2003 ↓, s. 234.
  13. Grabski 2003 ↓, s. 230.
  14. Grabski 2003 ↓, s. 235.
  15. Pope Clement VII [online], wga.hu [dostęp 2025-05-31] (ang.).
  16. Portrait of Andrea Doria [online], wga.hu [dostęp 2025-05-31] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Monica Girardi, KLASYCY SZTUKI. Rafael, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2006, ISBN 978-83-60529-00-3.
  • Józef Grabski, Zaginiony „Portret młodzieńca” ze zbiorów XX. Czartoryskich w Krakowie. Ze studiów nad typologią portretu renesansowego, [w:] Tadeusz J. Żukowski, Sebastian Dudzik (red.), Rafael i jego spadkobiercy. Portret klasyczny w sztuce nowożytnej Europy, Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2003, ISBN 83-231-1607-5.
  • Luba Ristujczina, Rafael Santi, Bielsko-Biała: Dragon, 2020, ISBN 978-83-8172-638-2.
  • Zuzanna Sarnecka, „Posługuję się ideą, jaka się w moim umyśle pojawia”. GIGANCI RENESANSU. Leonardo był jednym z wielu, „Pomocnik Historyczny. Leonardo da Vinci 1452–1519. Człowiek renesansu i jego epoka”, 3, 2019.