Henoch (syn Jereda)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy syna Jereda. Zobacz też: inne znaczenia.
Henoch
ilustracja
Występowanie Księga Rodzaju
Rodzina
Ojciec Jered
Dzieci Metuszelach

Henoch lub Enoch – postać biblijna, syn Jereda, potomek Seta. Miał wiele synów i córek, wśród nich Metuszelacha.

W Stary Testamencie zawarto o nim niewiele informacji. Henoch został w nim opisany jako żyjący w tak wielkiej przyjaźni z Bogiem, że nigdy nie umarł, lecz został w wieku 365 lat wzięty cieleśnie do Nieba (Rdz 5, 22 i Hbr 11,5). Henoch jest jedyną postacią, oprócz proroka Eliasza, którego wniebowzięcie zostało wprost opisane w Piśmie Świętym[1].

 Osobny artykuł: wniebowzięcie.

O Henochu wspomina również deuterokanoniczna Księga Syracha, ukazując go jako jedną z pozytywnych postaci w historii ludzkości. Wielu autorów apokryfów wydawało swoje dzieła pod jego imieniem. Przykładem są Księgi Henocha.

Postać Henocha pojawia się też w Koranie, gdzie jest jednym ze świętych proroków islamu pod imieniem Idris.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czas na Biblię, www.naszczas.pl [dostęp 2019-01-18].