Serconos afrykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Serconos afrykański
Cardioderma cor[1]
(Peters, 1872)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

nietoperze

Podrząd

rudawkokształtne

Nadrodzina

Rhinolophoidea

Rodzina

lironosowate

Rodzaj

serconos

Gatunek

serconos afrykański

Synonimy
  • Megaderma cor Peters, 1872[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Serconos afrykański[4], lironos afrykański (Cardioderma cor) – gatunek ssaka z rodziny lironosowatych (Megadermatidae), występujący we wschodniej Afryce.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1872 roku niemiecki zoolog i botanik Wilhelm Peters nadając mu nazwę Megaderma cor[2]. Holotyp pochodził z Abisynii[5]. Jedyny żyjący współcześnie przedstawiciel rodzaju serconos[4] (Cardioderma).

Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy[6].

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Cardioderma: gr. καρδια kardia „serce”; δερμα derma, δερματος dermatos „skóra”[7].
  • cor: łac. cor, cordis „serce”[8].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Serconos afrykański występuje w Afryce Wschodniej, od wschodniego Sudanu i Erytrei na południe przez Etiopię, Dżibuti, Somalię, południowo-wschodni Sudan Południowy, północno-wschodnią Ugandę i Kenię do środkowej Tanzanii; obecny także na wyspie Zanzibar w archipelagu Zanzibar{r|Burgin&inni}}.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 70–77 mm, ogona brak, długość ucha 35–40 mm, długość tylnej stopy 14–19 mm, długość przedramienia 53–59 mm; masa ciała 21–35 g[9]. Futro długie, niebieskoszare. Duże oczy, nos w kształcie serca. Wzór zębowy: I C P M = 26[9].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Żyje na suchych nizinach i wybrzeżach, czasem zamieszkuje wyschnięte koryta rzek. Dzień przesypia w jaskiniach, opuszczonych budynkach i dziuplach w baobabach. Żyje w dużych koloniach. Owadożerny, podczas pory deszczowej chwyta głównie latające owady, podczas pory suchej poluje na owady żyjące na ziemi.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Zwierzęta monogamiczne, parzą się dwa razy w roku – od marca do czerwca i od września do grudnia. Po trzech miesiącach ciąży samica rodzi jedno młode, które następnie karmi mlekiem przez kolejne trzy miesiące. Młode rodzi się nagie i ślepe i przez pierwsze dwa miesiące życia jest noszone przez matkę. Potem uczy się samodzielnie latać.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cardioderma cor, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b W.C.H. Peters. Über die Arten der Chiropteren-gattung Megaderma. „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”, s. 194, 1872 (niem.). 
  3. A. Monadjem, W. Bergmans, S. Mickleburgh & A.M. Hutson, Cardioderma cor, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2017 [online], wersja 2021-3 [dostęp 2022-06-14] (ang.).
  4. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 96. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  5. D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Cardioderma cor. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2022-06-14].
  6. C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 116. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  7. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 160, 1904 (ang.). 
  8. E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Wyd. 1. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 59. (ang.)
  9. a b Ch.M. Francis: Family Megadermatidae (False-vampire Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 191. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Scott Small: Cardioderma cor (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 2010-05-02].