Shane Long

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shane Long
Ilustracja
Imię i nazwisko Shane Patrick Long
Data i miejsce
urodzenia
22 stycznia 1987
Gortnahoe, Irlandia
Pozycja napastnik
Wzrost 178 cm[1]
Masa ciała 70 kg[1]
Informacje klubowe
Obecny klub Southampton
Numer 7
Kariera piłkarska[a]
Lata Klub M (G)
2004–2005
2005–2011
2011–2014
2014
2014-
Cork City
Reading
West Bromwich Albion
Hull City
Southampton
1 (0)
177 (46)
81 (19)
15 (4)
103 (18)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja M (G)
2007–  Irlandia 75 (17)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 19 listopada 2017.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 5 października 2017.

Shane Patrick Long (ur. 22 stycznia 1987 w Gortnahoe) – irlandzki piłkarz występujący na pozycji napastnika. Obecnie gra w Southampton. Jego brat – Eamonn również był piłkarzem.

Życie prywatne[edytuj]

W czerwcu 2013 roku Shane Long ożenił się z Kayleah Adams w miejscowości Enniskerry w hrabstwie Wicklow. Mają córkę Teigan i Erin, która jest o cztery lata młodsza. W listopadzie 2016 roku urodził im się syn, którego nazwali Jax[2].

Kariera klubowa[edytuj]

Long urodził się w Gortnahoe w hrabstwie Tipperary w Irlandii[3]. Podczas półfinałów rozgrywek All-Ireland Minor Hurling Champiosnhip U-18 został zauważony i uznany za obiecujący talent[4] and was regarded as a pacey and promising forward[5]. . Shane Long początkowo uprawiał hurling i trenował w klubie Tipperary GAA. W międzyczasie trenował również piłkę nożną i 1 lipca 2004 roku został sprowadzony do Cork City. Tam udało mu się rozegrał jednak tylko jeden ligowy pojedynek.

7 czerwca 2005 roku Long podpisał kontrakt z Reading[6]. Razem z nim do drużyny "The Royals" trafił również Kevin Doyle. W nowym zespole Long zadebiutował 28 grudnia w wygranym 2:0 meczu The Championship z Leicester City. 31 grudnia Irlandczyk ustalił na 2:2 wynik spotkania z Derby County i było to jego pierwsze trafienie dla Reading. W kolejnym spotkaniu przeciwko Derby rozegranym 1 kwietnia 2006 Long strzelił natomiast dwie bramki, a Reading zwyciężyło 5:0. Klub irlandzkiego napastnika zajął pierwsze miejsce w ligowej tabeli i awansował do Premier League.

W Premiership Long zadebiutował 23 sierpnia w przegranym 2:1 pojedynku z Aston Villą. W całym sezonie rozegrał łącznie 21 spotkań i zanotował dwa trafienia, a Reading w końcowej tabeli uplasowało się na ósmej pozycji. W kolejnym sezonie Irlandczyk wystąpił w 29 ligowych meczach i strzelił trzy bramki, jednak "The Royals" zajęli w Premier League osiemnaste miejsce i spadli do The Championship. Przez te dwa sezony w ataku Reading grali zazwyczaj Kevin Doyle, Leroy Lita i Dave Kitson. 4 czerwca 2007 roku podpisał nowy 4-letni kontrakt[7]. Od początku sezonu 2008/2009 trener Reading do gry w linii ataku wystawiał Doyle'a oraz Noela Hunta. Long pełnił rolę zmiennika, jednak wchodził na boisku z ławki rezerwowych w większości ligowych meczów.

Shane Long grający dla Southampton

W styczniu 2014 podpisał 3,5-letni kontrakt z Hull City[8]. "Tygrysy" zapłaciły za niego 7 mln funtów. Zadebiutował w przegranym 1-0 meczu z Crystal Palace. 1 lutego 2014 roku otworzył wynik meczu z Tottenhamem. 22 marca zagrał przeciwko swojej byłej drużynie West Bromwich i zdobył bramkę, przyczyniając się do zwycięstwa 2-0[9].

14 sierpnia 2014 roku przeniósł się do Southampton, podpisał czteroletni kontrakt, angielski klub zapłacił za niego 12 milionów funtów[10]. Pierwsze dwie bramki dla Świętych zdobył w spotkaniu z Leicester City, zastępując Sadio Mané[11]. Pod koniec sezonu w meczu z Aston Villą zdobył gola z okolicy 35 metrów i został on wybrany bramką roku przez kibiców[12]. Ponadto zaliczył dwie asysty przy najszybszym w historii Premier League hat-tricku w wykonaniu Sadio Mane, a Święci wygrali 6-1. W kolejnym sezonie po raz pierwszy zanotował trafienie w spotkaniu z Vitesse w ramach kwalifikacji do Ligi Europy. 1 maja 2016 roku zdobył 100 bramkę w swojej karierze przeciwko Manchesterowi City[13]. 21 lipca 2016 roku podpisał nowy 4-letni kontrakt[14].

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Irlandii Long zadebiutował 7 lutego 2007 roku w wygranym 2:1 spotkaniu z San Marino[15]. Pierwszego gola dla drużyny narodowej zdobył natomiast 26 maja w zremisowanym 1:1 towarzyskim pojedynku przeciwko Boliwii. Wcześniej Long był członkiem kadry do lat 19 oraz 21, oraz reprezentował rezerwy dorosłej reprezentacji[16] . W 2007 roku Irlandzki Związek Piłki Nożnej nominował go do nagrody dla najlepszego irlandzkiego piłkarza młodego pokolenia. W marcu 2011 roku Long dostał powołanie na mecz kwalifikacyjny Mistrzostw Europy 2012 z powodu kontuzji Kevina Doyle'a[17]. W meczu z Urugwajem zdobył pierwszego gola w kwalifikacjach[18] , a 26 maja po raz drugi wpisał się na listę strzelców w spotkaniu z Bośnią i Hercegowiną. 29 maja 2013 roku zdobył 19 bramkę dla reprezentacji w meczu z Anglią na Wembley. 2 czerwca 2013 roku dostał opaskę kapitańską na mecz z Gruzją, który Irlandia wygrała 4-0[19]. 29 marca 2015 roku zdobył bramkę w 90 minucie przeciwko Polsce w ramach kwalifikacji do Mistrzostw Europy 2016, zapewniając remis[20]. 8 października 2015 roku Long, ponownie wchodząc z ławki zdobył zwycięską bramkę w grupowym starciu z Niemcami na stadionie Aviva[21].

Mecze i gole w reprezentacji[edytuj]

Long podczas meczu kwalifikacyjnego z Austrią
Statystyki reprezentacyjne
Reprezentacja Rok Mecze Gole
Irlandia 2007 7 3
2008 2 0
2009 2 0
2010 5 2
2011 7 1
2012 9 2
2013 10 2
2014 9 1
2015 8 3
2016 12 3
2017 4 0
Łącznie 75 17

Sukcesy[edytuj]

Klubowe[edytuj]

Reading

  • Mistrzostwo Championship: 2005/06[22]

Southampton

  • Finalista Pucharu Ligi Angielskiej: 2017

Reprezentacyjne[edytuj]

  • Nations Cup: 2011

Indywidualne[edytuj]

  • Gracz sezonu w Reading: 2010/11
  • Irlandzki gracz roku: 2010
  • Gol roku w Irlandii: 2013 (przeciwko reprezentacji Anglii)

Przypisy

  1. a b Shane Long (ang.). southamptonfc.com. [dostęp 2017-02-26].
  2. Baby joy as Shane Long's wife Kayleah gives birth to the couple's first son. Irish Independent, 15 listopada 2016. [dostęp 3 grudnia 2016].
  3. Patrick Foster: Treated like Royalty. Times Online, 16 kwietnia 2006. [dostęp 17 maja 2006].
  4. The long way from Tipperary
  5. "Ruth keeps Tipperary in title race", Irish Examiner, 15 May 2003.
  6. Shane Long Celebrates his 21st Birthday – Tipperary Star. Tipperarystar.ie, 14 stycznia 2008. [dostęp 17 sierpnia 2015].
  7. Four new contracts agreed. Reading FC, 11 kwietnia 2008. [dostęp 7 lipca 2007].
  8. Hull sign West Brom's Shane Long (ang.). BBC Sport. [dostęp 17 stycznia 2014].
  9. Hull 2 – West Brom 0: Long and short of an official clanger. express.co.uk, 23 marzec 2014. [dostęp 23 marzec 2014].
  10. ANNOUNCEMENT: Saints land Shane Long (ang.). www.saintsfc.co.uk. [dostęp 24 sierpnia 2014].
  11. Ian Woodcock: Southampton 2–0 Leicester (ang.). BBC Sport, 8 listopada 2014. [dostęp 8 listopada 2014].
  12. SOUTHAMPTON FC | Shane Long says he didn't expect to win the Vision Accendo Goal of the Season (ang.). Saintsfc.co.uk, 21 maja 2015. [dostęp 17 sierpnia 2015].
  13. Southampton 4–2 Manchester City (ang.). BBC Sport, 1 maja 2016. [dostęp 29 czerwca 2016].
  14. Long signs new four-year Saints contract. Southampton FC, 21 lipca 2016. [dostęp 22 lipca 2016].
  15. San Marino 1–2 Rep of Ireland. BBC Sport, 7 luty 2007. [dostęp 7 luty 2007].
  16. Republic of Ireland: Under 19 – Squad Profile. Football Association of Ireland. [dostęp 3 czerwca 2006].
  17. As it Happened: Ireland 2–1 FYR Macedonia. RTÉ Sport, 26 marzec 2010. [dostęp 30 marzec 2011].
  18. No disgrace in defeat for second string. The Irish Times, 29 marzec 2010. [dostęp 30 marzec 2011].
  19. Dion Fanning: Wembley hero Long to captain Ireland. Sunday Independent, 2 czerwca 2013. [dostęp 2 czerwca 2013].
  20. Republic of Ireland player ratings: Wes Hoolahan a deserved man of the match. Irish Independent, 29 marzec 2015.
  21. Republic of Ireland 1–0 Germany: Shane Long slams home winner to beat the world champions and boost Euro 2016 qualifying hopes. Daily Mail, 8 października 2015. [dostęp 9 października 2015].
  22. Republic of Ireland – S. Long – Trophies. Soccerway. [dostęp 30 września 2014].

Bibliografia[edytuj]