Siedem Sióstr (Moskwa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Siedem Sióstr (Siedem Sióstr Stalina) – grupa siedmiu wieżowców w Moskwie zaprojektowanych w stylu socrealizmu. Zostały wybudowane w latach 1947 – 1953, łącząc w sobie tradycyjną rosyjską architekturę ze wzorcami zaczerpniętymi od amerykańskich drapaczy chmur (głównie neogotyckich oraz w stylu art déco). Radzieccy architekci wzbogacili je o elementy inspirowane rosyjskim barokiem bądź angielskim neogotykiem. Wszystkie wieżowce wpisują się w nurt socrealizmu. Ich charakterystyczną cechą jest poziomowana sylwetka, masywna u podstawy i zwężająca się kolejnymi partiami aż do smukłej iglicy, często zwieńczonej symbolem radzieckiej gwiazdy.

Budynki moskiewskie[edytuj]

Rozmieszczenie wieżowców w Moskwie. Numery odnoszą się do spisu budynków obok. 5 i 6 - nie zbudowano (5 - planowany Pałac Rad).

Budynki rozlokowane są w różnych częściach Moskwy, w skład zespołu wchodzą:

Określenie „Siedem Sióstr” nie jest ani stosowane, ani rozumiane przez miejscową ludność. Moskwianie określają je jako „wieżowce Stalina” lub „stalinowskie drapacze chmur” (Stalinskije wysotki - Сталинские высотки). Pierwszym tego rodzaju wieżowcem miał być Pałac Rad – imponujący gmach Najwyższej Rady ZSRR o wysokości 495 metrów. Pod jego budowę wysadzono Cerkiew Chrystusa Zbawiciela, jednak z powodu niemieckiej inwazji w 1941 budowa nie została nigdy rozpoczęta. Cerkiew odbudowano w 2000 roku.

Spuścizna[edytuj]

W czasach stalinowskich na terenie ZSRR i podległych mu państw powstały inne wieżowce, wyraźnie inspirowane Siedmioma Siostrami i często łączące stalinowski styl z elementami lokalnej architektury historycznej. Najlepszym przykładem jest Pałac Kultury i Nauki w Warszawie, gdzie do standardowego schematu dodano dekoracje zaczerpnięte z polskiego historyzmu. Pozostałe to Hotel Internacional w Pradze, budynek Casa Presei Libere w Bukareszcie, Wieżowiec Akademii Nauk Łotwy, Hotel Pekin w Moskwie i dom mieszkalny przy ulicy Chreszczatyk w Kijowie. Również w Berlinie miał powstać podobny budynek w miejscu berlińskiego zamku, jednak pomysł nie doczekał się realizacji.

Ósma Siostra[edytuj]

Plany przebudowy Moskwy zakładały wzniesienie również ósmego budynku. Projekt "ósmej siostry" wykonał w 1947 Dmitrij Czeczulin, jednak nie został on nigdy zrealizowany. Niektóre założenia projektu Czeczulina zostały zmodyfikowane i wykorzystane przy budowie warszawskiego Pałacu Kultury i Nauki.

2005 roku w Moskwie oddano do użytku wieżowiec Triumph Palace, nieoficjalnie określany mianem ósmego stalinowskiego drapacza chmur. Budynek ma 264 metry wysokości (co czyni go dziewiątym najwyższym budynkiem w Europie) i swoim stylem wyraźnie nawiązuje do pozostałych siedmiu drapaczy chmur. Jego budowa trwała 4 lata, rozpoczęła się w 2001 roku a zakończyła w 2005. Posiada 57 pięter i dwie kondygnacje podziemne. Wysokość każdego piętra wynosi 3 metry. Całkowita powierzchnia budynku to 163 300 m².

W 2006 oddano do użytku wieżowiec o podobnej nazwie ("Triumf") oraz podobnym stylu quasi-stalinowskim w nowej stolicy Kazachstanu Astanie. Kazachstański wieżowiec jest niższy – ma wysokość 142 m i 39 kondygnacji.