Sikory-Tomkowięta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°6′22″N 22°37′40″E
- błąd 38 m
WD 53°6'22"N, 22°37'40"E
- błąd 38 m
Odległość 2 m
Sikory-Tomkowięta
wieś
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat wysokomazowiecki
Gmina Kobylin-Borzymy
Liczba ludności (2011) 31[1][2]
Strefa numeracyjna 86
Kod pocztowy 18-204[3]
Tablice rejestracyjne BWM
SIMC 0399226[4]
Położenie na mapie gminy Kobylin-Borzymy
Mapa konturowa gminy Kobylin-Borzymy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Sikory-Tomkowięta”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Sikory-Tomkowięta”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Sikory-Tomkowięta”
Położenie na mapie powiatu wysokomazowieckiego
Mapa konturowa powiatu wysokomazowieckiego, blisko górnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Sikory-Tomkowięta”
Ziemia53°06′22″N 22°37′40″E/53,106111 22,627778

Sikory-Tomkowiętawieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Kobylin-Borzymy[4][5].

Zaścianek szlachecki Tomkowięta należący do okolicy zaściankowej Sikory położony był w drugiej połowie XVII wieku w powiecie tykocińskim ziemi bielskiej województwa podlaskiego[6]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według Zygmunta Glogera Sikory zostały założone w roku 1421 przez Macieja Sikorę, który posiadłość rozdzielił między synów. Od ich imion wzięły nazwę nowo założone wsie. W I Rzeczypospolitej Sikory należały do ziemi bielskiej.

W roku 1827 Sikory-Tomkowięta liczyły 7 domów i 45 mieszkańców. Pod koniec XIX w. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego informuje: Sikory, okolica szlachecka w powiecie mazowieckim, gmina Piszczaty, parafia Kobylin[7].

W 1921 r. były tu 3 budynki z przeznaczeniem mieszkalnym i 7 innych zamieszkałych oraz 55 mieszkańców (27 mężczyzn i 28 kobiet). Wszyscy podali narodowość polską i wyznanie rzymskokatolickie[8].

13 lipca 1943 wieś została spacyfikowana przez funkcjonariuszy SS i niemieckiej żandarmerii w odwecie za akcje Uderzeniowych Batalionów Kadrowych. Zamordowano 49 mieszkańców, w tym 30 kobiet i dzieci. Wieś po uprzednim ograbieniu doszczętnie spalono[9]. Tego samego dnia w ramach tej samej akcji represyjnej spacyfikowano również wsie Zawady i Laskowiec[10].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Sikory-Tomkowięta w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2021-02-05] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Poczta Polska. Wyszukiwarka kodów pocztowych
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Anna Laszuk, Zaścianki i królewszczyzny : struktura własności ziemskiej w województwie podlaskim w drugiej połowie XVII wieku, Warszawa 1998, s. 92.
  7. Sikory 1(8) f) S. Tomkowięta, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 607.
  8. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie pierwszego powszechnego spisu ludności z dnia 30 września 1921 r., Województwo białostockie, Powiat Wysokie Mazowieckie, Gmina Piszczaty.
  9. Michał Gnatowski, Waldemar Monkiewicz, Józef Kowalczyk: Wieś białostocka oskarża. Ze studiów nad eksterminacją wsi na Białostocczyźnie w latach wojny i okupacji hitlerowskiej. Białystok: OKBZH i Ośrodek Badań Naukowych w Białymstoku, 1981, s. 153–155. ISBN 83-00-00323-1.
  10. Marcin Markiewicz. Represje hitlerowskie wobec wsi białostockiej. „Biuletyn IPN”. 35–36 (12–1), s. 67, 2003–2004.