Siniarzewo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siniarzewo
Park dworski
Park dworski
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat aleksandrowski
Gmina Zakrzewo
Liczba ludności (III 2011) 341[1]
Strefa numeracyjna (+48) 54
Kod pocztowy 87-705[2]
Tablice rejestracyjne CAL
SIMC 0872208
Położenie na mapie gminy Zakrzewo
Mapa lokalizacyjna gminy Zakrzewo
Siniarzewo
Siniarzewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Siniarzewo
Siniarzewo
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Siniarzewo
Siniarzewo
Położenie na mapie powiatu aleksandrowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu aleksandrowskiego
Siniarzewo
Siniarzewo
Ziemia52°43′54″N 18°41′21″E/52,731667 18,689167

Siniarzewowieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Zakrzewo[3][4], przy drodze wojewódzkiej nr 252.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Wieś sołecka - zobacz jednostki pomocnicze gminy Zakrzewo w BIP[5].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyło 341 mieszkańców[1]. Jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Zakrzewo.

Prehistoria[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości (przy okazji budowy gazociągu tranzytowego Jamał-Europa) odkryto neolityczne osady długich domów datowane na okres około 5000 lat p.n.e. Podobne znaleziska odkryto w Bożejewicach (gmina Strzelno) i Kuczkowie (gmina Zakrzewo)[6].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Siniarzewo, dawniej, jeszcze w 1789 r. pisano nazwę Swiniarzewo, wieś, kolonia i folwark nad doliną Bachorzy w powiecie nieszawskim, gminie Bądkowo, parafii Siniarzewo, odległe 14 wiorst (około 14,9 km) od Nieszawy[7]. Kolonia ma 57 mieszkańców i 98 mórg, wieś ma 181 mieszkańców i 707 mórg ziemi dworskiej (461 mórg roli i 122 mórg łąk) i 38 mórg włościańskich. W 1827 r. było 11 domów i 135 mieszkańców.

W końcu XVI w. dziedzic wsi Filip Zakrzewski, najgorliwszy reformator, zabrał grunta plebańskie, kościół ograbił i następnie go zburzył. Dopiero Jan Umiński, dziedzic, wystawił w 1642 r. nowy kościół drewniany pw. św. Jakuba Apostoła, który istnieje do tej pory. Przy kościele dobudowano dwie kaplice. Siniarzewo jako parafia w dekanacie nieszawskim liczyła 730 dusz (według opisu Aleksandra Jelskiego tom X. s.616).

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków NID[8] na listę zabytków wpisany jest park dworski, 2 poł. XVIII w., 1920, nr rej.: A/25 z 3.07.2000.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]