Sitno (gmina Myślibórz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°1′56″N 14°51′1″E
- błąd 38 m
WD 53°1'56"N, 14°51'1"E
- błąd 38 m
Odległość 0 m
Sitno
wieś
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat myśliborski
Gmina Myślibórz
Strefa numeracyjna 95
Tablice rejestracyjne ZMY
SIMC 0184885
Położenie na mapie gminy Myślibórz
Mapa konturowa gminy Myślibórz, u góry znajduje się punkt z opisem „Sitno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Sitno”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Sitno”
Położenie na mapie powiatu myśliborskiego
Mapa konturowa powiatu myśliborskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Sitno”
Ziemia53°01′56″N 14°51′01″E/53,032222 14,850278

Sitno (niem. Hohenzieten) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, w północnej części gminy Myślibórz, na granicy z Ziemią Pyrzycką.

Krajobraz tej okolicy jest leśny, rolniczy. Wieś położona jest przy północno-wschodnim brzegu jeziora Sitno Wielkie. Na jeziorze są 2 większe wyspy.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Zespół dworski z końca XIX wieku.
    • dwupiętrowy dwór, podpiwniczony, z wysokim łamanym dachem. Od frontu ganek z podjazdem, z którego rozciąga się widok na jezioro.
    • dom rządcy, parterowy z dachem mansardowym i przedprożem.
  • kościół neoromański z kamienia i cegły, orientowany, z wieżą na planie kwadratu.
  • rozległy park krajobrazowy o powierzchni 6,5 ha. Należy on do najcenniejszych tego typu obiektów na Ziemi Myśliborskiej. Występuje tu wiele gatunków krzewów i drzew. Do najciekawszych można zaliczyć: 2 miłorzęby chińskie, świerki srebrzyste, jawory, w tym w odmianie purpurowej, wiąz pospolity), kasztanowce, lipy oraz aleję starych buków[1].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa gorzowskiego.

Zobacz też: Sitno

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 239, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.