Renice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Renice
wieś
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat myśliborski
Gmina Myślibórz
Sołectwo Renice
Strefa numeracyjna 95
Tablice rejestracyjne ZMY
SIMC 0184827
Położenie na mapie gminy Myślibórz
Mapa konturowa gminy Myślibórz, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Renice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Renice”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Renice”
Położenie na mapie powiatu myśliborskiego
Mapa konturowa powiatu myśliborskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Renice”
Ziemia52°55′53″N 14°56′29″E/52,931389 14,941389

Renice (niem. Rehnitz) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, w gminie Myślibórz.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Renice są bardzo ważnym skrzyżowaniem dróg w tej części województwa.

Drogi przechodzące przez Renice
Droga Trasa
Droga ekspresowa S3E65 Międzyzdroje «» Szczecin «» Pyrzyce «» Renice «» Gorzów Wielkopolski «» Zielona Góra «» Bolków «» Lubawka
Droga krajowa 3E65 Świnoujście «» Goleniów «» Szczecin «» Pyrzyce «» Renice «» Gorzów Wielkopolski «» Zielona Góra «» Legnica «» Jakuszyce
Droga krajowa 26 Krajnik Dolny «» Chojna «» Rów «» Myślibórz «» Renice

Osada o bardzo starej metryce, na wschodnim brzegu jeziora niewielkie pozostałości wczesnośredniowiecznego grodziska.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • kościół z czerwonej cegły z XVIII w. z neogotyckim szczytem i dobudowaną masywną, kamienno-murowaną XIX wieczną wieżą z latarnią dostawiona z boku nawy, z zabytkowym wyposażeniem[1];
  • neogotycki trzyskrzydłowy pałac z XIX w. z niską, owalną wieżą, otoczony rozległym parkiem, w którym rosną m.in. tuje, dęby piramidalne, wiekowe buki i świerki[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 97, ISBN 978-83-7495-133-3.
  2. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 230, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.