Skolimów C

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skolimów C
część miasta Konstancina-Jeziorny
Ilustracja
Dom Artystów Weteranów Scen Polskich
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Powiat

piaseczyński

Gmina

Konstancin-Jeziorna

Miasto

Konstancin-Jeziorna

W granicach Konstancina-Jeziorny

1 sierpnia 1977[1]

Populacja (1943)
• liczba ludności


513

Strefa numeracyjna

(+48) 22

Kod pocztowy

05-520

Tablice rejestracyjne

WPI

Położenie na mapie Konstancina-Jeziorny
Mapa konturowa Konstancina-Jeziorny, po lewej znajduje się punkt z opisem „Skolimów C”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Skolimów C”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Skolimów C”
Położenie na mapie powiatu piaseczyńskiego
Mapa konturowa powiatu piaseczyńskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Skolimów C”
Położenie na mapie gminy Konstancin-Jeziorna
Mapa konturowa gminy Konstancin-Jeziorna, po lewej znajduje się punkt z opisem „Skolimów C”
Ziemia52°05′03″N 21°04′46″E/52,084167 21,079444
Portal Polska

Skolimów C – dawniej odrębne letnisko, od 1977 w granicach Konstancina-Jeziorny w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim. Leży w zachodniej części miasta, na zachód od Skolimowa Wsi, po lewej stronie Jeziorki. W przeciwieństwie do głównej letniskowej części Skolimowa (Skolimów A i B, położonych na prawym brzegu rzeki) posiada odrębną od historię i przynależność administracyjną.

W Skolimowie C mieści się od 1928 roku Dom Artystów Weteranów Scen Polskich, należący do ZASP.

Historia administracyjna[edytuj | edytuj kod]

W XX wieku był to obszar osad letniskowych należących do gminy Nowo-Iwiczna w powiecie warszawskim[2]. 20 października 1933 utworzono gromadę Skolimów w granicach gminy Nowo-Iwiczna, składającą się ze wsi Skolimów, folwarku Skolimów oraz sześciu osad letniskowych – Szumacher, Sitkiewicz, Skolimowianka, Ochmanka, Rozalin i Prekerówka (obecny Skolimów C), a także stację kolejową Skolimów[3]. W związku z kolejnymi zmianami administracyjnymi, letnisko Skolimów C włączono do gminy Skolimów-Konstancin[4]. Ponieważ sąsiedni Skolimów Wieś pozostał w gminie Nowo-Iwiczna, oddzielał on Skolimów C od gminy Skolimów-Konstancin, który tworzył jej eksklawę.

Od 1 lipca 1952 w powiecie piaseczyńskim[5]. Tego samego dnia gminie Skolimów-Konstancin, nadano ustrój miejski[6]. Przez kolejne dwa lata Skolimów C był eksklawą miasta Skolimów-Konstancin.

W związku z reorganizacją administracji wiejskiej jesienią 1954 Skolimów C wyłączono z miasta Skolimów-Konstancin i włączono do nowo utworzonej gromady Chylice[7], w której skład weszły także Chylice, Chyliczki, Józefosław, Julianów, Kierszek, Skolimów Wieś i Wierzbno[7].

W związku z kolejną reformą gminną 1 stycznia 1973[8] gromadę Chylice zniesiono, a Skolimów C wszedł w skład nowo utworzonej gminy Konstancin-Jeziorna[9].

1 sierpnia 1977 Skolimów C (a także Cegielnię-Obory, Chylice-Cegielnię, Skolimów Wieś, Stare Wierzbno i Nowe Wierzbno) wyłączono z gminy Konstancin-Jeziorna i włączono do Konstancina-Jeziorny[10], przez co Skolimów C po raz drugi stał się obszarem miejskim.

Nazwa Skolimów C, aczkolwiek nieoficjalna[11], jest nadal w użyciu w celu odróżnienia obszaru od prawobrzeżnych „Skolimowów letniskowych", oznaczanych literami A i B) oraz sąsiedniego Skolimowa Wsi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W latach 1952–1954 część miasta Skolimów-Konstancin
  2. Mapy WIG
  3. Warszawski Dziennik Wojewódzki: dla obszaru Województwa Warszawskiego. 1933, nr 14, poz. 136
  4. W artykule W. Raswskiego miało to nastąpić w 1937 roku, lecz Skolimów C jest wymieniony jako miejscowość składowa gminy Skolimów-Konstancin już w 1935 roku (Dz.U. z 1935 r. nr 77, poz. 482)
  5. Dz.U. z 1952 r. nr 27, poz. 185
  6. Dz.U. z 1952 r. nr 26, poz. 181
  7. a b Uchwała Nr VI/10/12/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu piaseczyńskiego; w ramach Zarządzenia Nr Or. V-0/1/54 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 29 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 11, Poz. 67)
  8. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
  9. Uchwała Nr XX/93/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 1 grudnia 1972 w sprawie utworzenia gmin w województwie warszawskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 12 grudnia 1972, Nr 20, Poz. 407)
  10. Dz.U. z 1977 r. nr 24, poz. 103
  11. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). GUS. [dostęp 2021-01-09].