Sobienie Biskupie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sobienie Biskupie
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat otwocki
Gmina Sobienie-Jeziory
Liczba ludności (2013) 382[1]
Strefa numeracyjna 25
Kod pocztowy 08-443[2]
Tablice rejestracyjne WOT
SIMC 0687847
Położenie na mapie gminy Sobienie-Jeziory
Mapa lokalizacyjna gminy Sobienie-Jeziory
Sobienie Biskupie
Sobienie Biskupie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sobienie Biskupie
Sobienie Biskupie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Sobienie Biskupie
Sobienie Biskupie
Położenie na mapie powiatu otwockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu otwockiego
Sobienie Biskupie
Sobienie Biskupie
Ziemia51°57′22″N 21°19′16″E/51,956111 21,321111

Sobienie Biskupiewieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w gminie Sobienie-Jeziory.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Chrzciciela w Warszawicach.

Wieś duchowna położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie czerskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego[3]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Nazwa wsi[edytuj | edytuj kod]

Nazwę "Biskupie" stosowano wymiennie z łacińską "Episcopalne", a w 1794 r. zanotowano "Duchowne". W XVII-XVIII w. wieś określano Sobieniami Wielkimi.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Sobienie Biskupie[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0687853 Brzozowica część wsi
0687860 Sokołówka część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Od ok. 1124 r. Sobienie były własnością biskupów poznańskich. szczególnie dobrze zapamiętano ostatniego dziedzica duchownego, bpa Antoniego Onufrego Okęckiego (1780-1793), który nie szczędził środków, aby polepszyć byt poddanych. Około 1791 r. fundował we wsi szkołę elementarną, która z przerwami przetrwała do 1929 r. Od włościan dostał przydomek, "Sobie nie, a komu".

W skład klucza Sobienie biskupów poznańskich wchodziły Sobienie Biskupie, Sobienki, Szymanowice Duże i 1 rola w Celejowie nad brzegiem Wisły.

W lipcu 1794 r. władze insurekcji kościuszkowskiej upaństwowiły dobra i wieś została oddana w dzierżawę oficjałowi garwolińskimu ks. Baltazarowi Tarkowskiemu. W 1833 r. folwark sprzedano płk. Józefowi Słupeckiemu.

W czasie powodzi w 1844 r. Słupecki wystawił na Gościńcu kolumnę z figurą Jezusa Chrystusa Ubiczowanego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS. Bank Danych Lokalnych
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4.
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. GUS. Rejestr TERYT

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]