Stanisław Czernik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Czernik
Ilustracja
Portret Stanisława Czernika autorstwa Zbigniewa Kresowatego
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1899
Zochcin
Data i miejsce śmierci 3 grudnia 1969
Łódź
Dziedzina sztuki liryka, powieść
Epoka dwudziestolecie międzywojenne, współczesność

Stanisław Czernik (ur. 16 stycznia 1899 w Zochcinie koło Opatowa, zm. 3 grudnia 1969 w Łodzi) – polski powieściopisarz, folklorysta i poeta, przedstawiciel kierunku zw. autentyzmem postulującego wiązanie w sztuce prawdy artystycznej i życiowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny chłopskiej. Ukończył gimnazjum w Olkuszu oraz seminarium nauczycielskie w Jędrzejowie. W latach 1920-1923 studiował zaocznie ekonomię na Uniwersytecie Poznańskim. Po studiach pracował w Gostyniu, gdzie redagował „Głos Gostyński”. Następnie był nauczycielem w Koźminie i Grójcu, zaś po uzyskaniu dyplomu nauczyciela szkół średnich – w Ostrzeszowie. W latach 1931-1932 był dyrektorem tamtejszego Miejskiego Koedukacyjnego Gimnazjum Humanistycznego.

W latach 1935-1939 wydawał w Ostrzeszowie miesięcznik „Okolica Poetów”, wokół którego skupiło się środowisko autentystów. Drukował też w czasopismach „Kuryer Literacko-Naukowy” (1930-1938), „Wici Wielkopolskie” (1932-1937), „Kamena” (1934-1935), „Zet” (1934-1937), „Kultura” (1937-1938), „Prosto z mostu” (1937-1939).

Od 1937 był członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich. Brał udział w kampanii wrześniowej, po zakończeniu której przedostał się do Rumunii, a następnie do Algieru, gdzie w latach 1940-1945 był dyrektorem polskiej szkoły. Bezpośrednio po wojnie działał w polskim szkolnictwie we Włoszech i Anglii.

W 1947 wrócił do kraju i pracował do 1951 w Ministerstwie Kultury. W 1951 przeniósł się do Łodzi. W 1955 otrzymał nagrodę miasta Łodzi za całokształt twórczości. W latach 1955-1956 był prezesem łódzkiego oddziału ZLP. Po wojnie publikował m.in. w czasopismach „Twórczość” (1957-1969), „Odgłosy” (1958-1969), „Tygodnik Kulturalny” (1962-1968). W 1956 wchodził w skład redakcji pisma „Łódź Literacka”, zaś w latach 1957-1960 – „Orka”. Był też współzałożycielem i redaktorem Wydawnictwa Łódzkiego.

W Ostrzeszowie odbywa się co roku konkurs poetycki im. Stanisława Czernika.

Wybrane utwory[edytuj | edytuj kod]

Tomy poetyckie[edytuj | edytuj kod]

  • Poezje, 1931
  • O polskim płocie, 1934
  • Przyjaźń z ziemią, 1934

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Gorycz, 1938
  • Wichura, 1958
  • Ręka, 1963

Inne publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Humor i satyra ludu polskiego, 1956
  • Klechdy ludu polskiego, 1957
  • Polska epika ludowa, 1958

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

 Wykaz literatury uzupełniającej: Stanisław Czernik.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polscy pisarze współcześni. Informator 1944-1970, opracował Lesław M. Bartelski, Warszawa 1972
  • Grzegorz Gazda: Dwudziestolecie międzywojenne. Słownik literatury polskiej. Gdańsk: słowo / obraz terytoria; Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe, 2008, s. 43. ISBN 978-83-7420-110-0.
  • Jerzy Kwiatkowski: Dwudziestolecie międzywojenne. Wyd. III - 5 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 51-52, 500-501, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13851-6.
  • Stanisław Burkot: Literatura polska 1939-2009. Wyd. III. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2010, s. 198-199. ISBN 978-83-01-16289-4.