Przejdź do zawartości

Stanisław Gawłowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Stanisław Gawłowski
Ilustracja
Stanisław Gawłowski (2023)
Data i miejsce urodzenia

27 listopada 1968
Brzeg

Sekretarz stanu w Ministerstwie Środowiska
Okres

od 16 listopada 2007
do 10 czerwca 2015

Przynależność polityczna

Platforma Obywatelska

Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi
Multimedia w Wikimedia Commons
Wiadomości w Wikinews

Stanisław Gawłowski (ur. 27 listopada 1968 w Brzegu[1]) – polski polityk, z wykształcenia ekonomista, poseł na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji, senator X i XI kadencji, w latach 2007–2015 sekretarz stanu w Ministerstwie Środowiska.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Syn Michała i Antoniny[2]. W 2000 uzyskał licencjat w Bałtyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej w Koszalinie, w 2003 ukończył studia podyplomowe z historii w Wyższej Szkole Gospodarstwa Krajowego, a w 2005 uzyskał magisterium w Wyższej Szkole Zarządzania i Administracji. W 2011 w Społecznej Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania w Łodzi uzyskał stopień doktora.

W 1987 wstąpił do Ruchu Wolność i Pokój[3], a w 1988 do Konfederacji Polski Niepodległej. Pracował w przedsiębiorstwie połowów i usług rybackich, prowadził własną działalność gospodarczą, był też kierownikiem biura posła Leszka Smykowskiego[1]. W 1994 uzyskał mandat radnego Darłowa, wszedł w skład zarządu miasta[3]. Od 1996 do 1998 pełnił funkcję zastępcy burmistrza[1][3]. Bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski w 1993 z listy KPN[4] i w 1997 z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność[5]. W latach 1998–2002 zasiadał w sejmiku zachodniopomorskim z ramienia AWS[6]. Od 1999 do 2000 był zarządcą komisarycznym w gminie Mielno, po czym kierował spółką prawa handlowego w Darłowie[1]. W wyborach samorządowych w 2002 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy koalicji POPiS[7]. Następnie do 2005 zajmował stanowisko zastępcy prezydenta Koszalina.

Należał do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, następnie przystąpił do Platformy Obywatelskiej. Z jej listy w wyborach parlamentarnych w 2001 bez powodzenia kandydował do Sejmu, a w wyborach w 2005 został wybrany na posła V kadencji w okręgu koszalińskim. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 24 597 głosów. 16 listopada 2007 został sekretarzem stanu w Ministerstwie Środowiska. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 27 047 głosów[8].

10 czerwca 2015 premier Ewa Kopacz poinformowała o przyjęciu jego dymisji ze stanowiska wiceministra[9]. W wyborach w tym samym roku został ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 14 264 głosów[10]. W Sejmie VIII kadencji został przewodniczącym Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa[11]. W 2016 został p.o. sekretarza generalnego PO[12], a od grudnia 2017 do kwietnia 2018 zajmował stanowisko sekretarza generalnego partii. 17 listopada 2017 został powołany na funkcję przewodniczącego Stałego Komitetu Rady Ministrów w gabinecie cieni utworzonym przez Platformę Obywatelską[13].

W wyborach w 2019 uzyskał mandat senatora, kandydując z własnego komitetu w okręgu nr 100 (dostał 44 956 głosów)[14]. W 2023 z powodzeniem ubiegał się o senacką reelekcję w tym samym okręgu z ramienia Koalicji Obywatelskiej, otrzymując 66 976 głosów[15]. Objął funkcję przewodniczącego Komisji Klimatu i Środowiska[16].

Postępowanie karne

[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 2017 z Prokuratury Krajowej na wniosek Centralnego Biura Antykorupcyjnego wystosowano wniosek o uchylenie immunitetu polityka w związku z zamiarem przedstawienia mu zarzutów m.in. korupcyjnych[17], w tym związanych z tzw. aferą melioracyjną dotyczącą nieprawidłowości przy inwestycjach prowadzonych przez Zachodniopomorski Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Szczecinie[18][19].

W styczniu 2018 Stanisław Gawłowski, nieprzyznający się do tych czynów, zrzekł się immunitetu[20]. 27 lutego 2018 Komisja Regulaminowa, Spraw Poselskich i Immunitetowych zarekomendowała Sejmowi wyrażenie zgody na zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie posła[21]. 12 kwietnia 2018 Sejm bezwzględną większością głosów wyraził zgodę na zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie polityka[22]. Następnego dnia Stanisław Gawłowski stawił się w Prokuraturze Krajowej w Szczecinie, gdzie został zatrzymany i przesłuchany[23]. 15 kwietnia 2018 decyzją Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód został tymczasowo aresztowany na trzy miesiące[24], a następnie osadzony w Areszcie Śledczym w Szczecinie[25]. 7 maja 2018 Sąd Okręgowy w Szczecinie po rozpoznaniu zażaleń utrzymał decyzję o zastosowaniu tymczasowego aresztowania[26]. W związku z tą aferą melioracyjną w następnym miesiącu żonie Stanisława Gawłowskiego został przedstawiony zarzut prania brudnych pieniędzy[27]. 12 lipca 2018 Sąd Okręgowy w Szczecinie uwzględnił wniosek prokuratora o przedłużenie tymczasowego aresztowania, zezwalając jednak na jego uchylenie po wpłaceniu poręczenia majątkowego w kwocie 500 tys. złotych[28]. Po uiszczeniu tej sumy polityk został zwolniony następnego dnia[29]. 25 lipca 2018 Sąd Apelacyjny w Szczecinie prawomocnie nie uwzględnił zażalenia prokuratora na decyzję o uchyleniu tymczasowego aresztowania[30]. 6 grudnia 2018 Sejm wyraził zgodę na tymczasowe aresztowanie Stanisława Gawłowskiego w związku z kolejnymi zarzutami (wcześniej polityk wyraził zgodę na pociągnięcie do odpowiedzialności)[31].

31 lipca 2025 zakończył się w pierwszej instancji jego proces karny. Polityk został uznany za winnego większości zarzucanych mu czynów (uniewinniono go od jednego z zarzutów korupcyjnych) i nieprawomocnie skazany na 5 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę, orzeczono też wobec niego zakaz zajmowania stanowisk publicznych na 10 lat[32]. Kolejnego dnia zawiesił swoje członkostwo w Platformie Obywatelskiej[33] i zapowiedział odwołanie się od wyroku[33].

Wyniki w wyborach ogólnopolskich

[edytuj | edytuj kod]
Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
1993 Konfederacja Polski Niepodległej Sejm II kadencji nr 20 835 (0,45%)N[4]
1997 Akcja Wyborcza Solidarność Sejm III kadencji 2014 (1,33%)N[5]
2001 Platforma Obywatelska Sejm IV kadencji nr 40 603 (0,29%)N[34]
2005 Sejm V kadencji 7879 (4,49%)T[35]
2007 Sejm VI kadencji 24 597 (9,98%)T[36]
2011 Sejm VII kadencji 27 047 (12,58%)T[8]
2015 Sejm VIII kadencji 14 264 (6,57%)T[10]
2019 KWW Demokracja Obywatelska Senat X kadencji nr 100 44 956 (33,67%)T[14]
2023 Koalicja Obywatelska Senat XI kadencji 66 976 (42,50%)T[15]

Odznaczenia i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

W 2005 otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi[37], a w 2009 Złoty Kordelas Leśnika Polskiego[38]. W 2010 otrzymał tytuł honorowego obywatela gminy Mszana Dolna[39].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ a b c d Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. VII kadencja. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2012, s. 111.
  2. ↑ Dane osoby pełniącej funkcje publiczne. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2023-11-27].
  3. ↑ a b c Biogram na stronie Senatu (X kadencja). [dostęp 2022-05-08].
  4. ↑ a b Wybory do Sejmu w 1993 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2024-08-07].
  5. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 1997. pkw.gov.pl. [dostęp 2025-04-20].
  6. ↑ Samorząd 1998. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-04-13].
  7. ↑ Serwis PKW – Wybory 2002. pkw.gov.pl. [dostęp 2025-03-23].
  8. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2011. pkw.gov.pl. [dostęp 2024-11-03].
  9. ↑ Przemysław Malinowski: Dymisje w rządzie Ewy Kopacz. rp.pl, 10 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-10].
  10. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2015. pkw.gov.pl. [dostęp 2024-11-03].
  11. ↑ Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2018-07-28].
  12. ↑ Nowa Platforma – najważniejsze decyzje Rady Krajowej PO. platforma.org, 26 lutego 2016. [dostęp 2016-02-26].
  13. ↑ Poznaj skład Gabinetu Cieni. gabinetcieni.org. [dostęp 2016-11-18].
  14. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2019. pkw.gov.pl. [dostęp 2024-11-03].
  15. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2023. pkw.gov.pl. [dostęp 2024-11-03].
  16. ↑ Senat wybrał przewodniczących 19 komisji stałych. portalsamorzadowy.pl, 29 listopada 2023. [dostęp 2023-11-29].
  17. ↑ Prokuratura zamierza postawić zarzuty korupcyjne posłowi PO Stanisławowi Gawłowskiemu. rmf24.pl, 21 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-21].
  18. ↑ Afera melioracyjna: Stanisław Gawłowski podejrzany o łapówki. CBA przeszukuje mieszkanie. portalsamorzadowy.pl, 21 grudnia 2017. [dostęp 2018-04-15].
  19. ↑ Sądny dzień dla sekretarza generalnego PO. Śledczy w gotowości. wp.pl, 13 kwietnia 2018. [dostęp 2015-04-15].
  20. ↑ Gawłowski zrzekł się immunitetu. „Jestem niewinny”. tvn24.pl, 23 stycznia 2018. [dostęp 2018-02-28].
  21. ↑ Sejmowa komisja zgadza się na zatrzymanie Gawłowskiego. tvn24.pl, 27 lutego 2018. [dostęp 2018-02-28].
  22. ↑ Głosowanie nr 43 na 61. posiedzeniu Sejmu. sejm.gov.pl, 12 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-12].
  23. ↑ Poseł Stanisław Gawłowski stawił się w prokuraturze. Został zatrzymany. Będzie areszt?. wyborcza.pl, 13 kwietnia 2018. [dostęp 2022-12-04].
  24. ↑ Sąd podjął decyzję ws. aresztu dla Stanisława Gawłowskiego. onet.pl, 15 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-15].
  25. ↑ Poseł Stanisław Gawłowski podejrzany o korupcję i plagiat trafił do aresztu. gs24.pl, 17 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-18].
  26. ↑ Sąd podtrzymał decyzję o areszcie dla Gawłowskiego. Giertych: Postanowienie głęboko niesłuszne. dziennik.pl, 7 maja 2018. [dostęp 2018-05-08].
  27. ↑ Żona Stanisława Gawłowskiego usłyszała zarzut. tvp.info, 25 czerwca 2018. [dostęp 2018-06-26].
  28. ↑ Gawłowski wyjdzie dziś z aresztu. Wniosek prokuratury odrzucony. tvn24.pl, 12 lipca 2018. [dostęp 2018-07-12].
  29. ↑ Stanisław Gawłowski opuścił areszt. onet.pl, 12 lipca 2018. [dostęp 2018-07-12].
  30. ↑ Gawłowski pozostanie na wolności. Sąd odrzucił zażalenie prokuratury. dziennik.pl, 25 lipca 2018. [dostęp 2018-07-26].
  31. ↑ Sejm wyraził zgodę na tymczasowe aresztowania posła PO Stanisława Gawłowskiego. dziennik.pl, 6 grudnia 2018. [dostęp 2018-12-06].
  32. ↑ Alicja Staszak: Afera melioracyjna. Jest surowy wyrok dla Stanisława Gawłowskiego za korupcję. onet.pl, 31 lipca 2025. [dostęp 2025-08-03].
  33. ↑ a b Dawid Szczyrbowski: Stanisław Gawłowski zawiesza członkostwo w partii. Echa wyroku ws. afery. interia.pl, 1 sierpnia 2025. [dostęp 2025-08-01].
  34. ↑ Serwis PKW – Wybory 2001. pkw.gov.pl. [dostęp 2024-11-03].
  35. ↑ Serwis PKW – Wybory 2005. pkw.gov.pl. [dostęp 2024-11-03].
  36. ↑ Serwis PKW – Wybory 2007. pkw.gov.pl. [dostęp 2024-11-03].
  37. ↑ M.P. z 2005 r. Nr 73, poz. 997
  38. ↑ Rafał Zubkowicz: Ciepłe słowa w Zimnych Dołach. laspolski.pl, 18 czerwca 2009. [dostęp 2022-01-11].
  39. ↑ Honorowi Obywatele Gminy. mszana.pl. [dostęp 2015-08-08].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Stanisław_Gawłowski&oldid=78989486”