Stanisław Nędza-Kubiniec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Nędza-Kubiniec
Data i miejsce urodzenia 2 kwietnia 1897
Kościelisko k Zakpanego
Data i miejsce śmierci 7 listopada albo 27 listopada 1976
Pełcznica
Poseł II kadencji Sejmu PRL
Okres od 20 lutego 1957
do 20 lutego 1961
Przynależność polityczna Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy
Nagrobek Stanisława Nędzy-Kubińca na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem

Stanisław Nędza-Kubiniec (ur. 2 kwietnia 1897 w Kościelisku koło Zakopanego, zm. 7 listopada albo 27 listopada[1] 1976 w Zakopanem) – polski poeta i prozaik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył szkołę ludową. Debiutował jako poeta w 1912 roku na łamach czasopisma „Cepy”. W latach 1915-1918 służył w armii austriackiej, zaś w latach 1918-1920 w Wojsku Polskim. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W latach 1920-1922 przebywał w radzieckiej niewoli. Był działaczem Związku Podhalan oraz redaktorem tygodnika „Wieś” oraz „Gazety Podhalańskiej”. W latach 1957-1961 był posłem na Sejm PRL II kadencji z ramienia Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1957 – nagroda miasta Zakopanego
  • 1972 – nagroda Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Janosik
  • Na Czorsztyńskim Zamku
  • Sabałowe czasy
  • Posiady na Groniku
  • Mity halne
  • Uroczysko
  • Poezje wybrane

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Taką datę podaje Bartelski

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]