Stanisław Skorodecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Skorodecki
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1919-11-099 listopada 1919
Lwów
Data i miejsce śmierci 2002-07-3131 lipca 2002
Rewal
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1945-01-066 stycznia 1945

Stanisław Skorodecki (ur. 9 listopada 1919 we Lwowie, zm. 31 lipca 2002 w Rewalu), polski duchowny katolicki, kapelan prymasa Stefana Wyszyńskiego w więzieniu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Święcenia kapłańskie otrzymał 6 stycznia 1945 w Tarnowie. Do 1951 był wikariuszem w parafii w Mielcu i w Ropczycach. Podczas kolędy 11 stycznia 1951 został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa, a następnie skazany na 10 lat więzienia pod zarzutem czynnego przeciwstawiania się władzy ludowej i przygotowywania zbrojnej grupy oporu dla obalenia ustroju. Wyrok odbywał w Rawiczu, następnie w 1953 został skierowany do Stoczka Klasztornego, by tam pełnić funkcję kapelana prymasa Wyszyńskiego. Był współwięźniem kardynała w Stoczku Klasztornym i Prudniku do 1955.

Po wyjściu na wolność Skorodecki został prefektem szkół średnich w Tarnowie. Od 1960 do 1986 pracował w macierzystej diecezji w Lubaczowie (skrawek archidiecezji lwowskiej pozostały w granicach Polski), a od 1986 r. w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej jako penitencjarz katedralny, spowiednik kleryków oraz od 1991 do 1999 proboszcz szczecińskiej katedry. Po posłudze w Katedrze przeszedł na emeryturę do parafii św. Ottona w Szczecinie, gdzie sprawował posługę duszpasterską, aż do dnia śmierci. Był konsultantem filmu o uwięzieniu kardynała Wyszyńskiego Prymas. Trzy lata z tysiąca, w którym jego postać zagrał Zbigniew Zamachowski.

W pracy duszpasterskiej Skorodecki zajmował się głównie wychowaniem młodzieży - z grona jego uczniów ponad 150 zostało kapłanami. Zmarł tragicznie w wodach Bałtyku 31 lipca 2002. Prokuratura nie znalazła podłoża przestępczego w okolicznościach jego śmierci. Śmierć Skorodeckiego nastąpilą dwa dni po ukazaniu się w tygodniku "NIE" artykułu oskarżającego go o pedofilię[1] . Zarzuty o molestowanie potwierdził również na bazie własnych osobistych doświadczeń z księdzem prof. Stanisław Obirek[2].

Niektórzy historycy twierdzą, że Skorodecki był konfidentem Urzędu Bezpieczeństwa, w okresie wspólnego uwięzienia z prymasem Wyszyńskim[3][a]. Zdaniem Ewy Czaczkowskiej, autorki najnowszej biografii kardynała Wyszyńskiego, w IPN znajduje się 10 tomów jego donosów na księdza prymasa[4]. Ks. Skorodecki odrzucał wszelkie zarzuty rzekomej współpracy z UB i Służbą Bezpieczeństwa[3]. Jego pogrzeb odbył się w Ropczycach, gdzie spoczął na miejscowym cmentarzu parafialnym.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Informację iż Skorodecki był agentem specjalnie osadzonym z Wyszyńskim zamieścił także prof Wiesław Władyka w swojej książce "Osaczony Prymas"

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. VORTAL BHP, Czy artykuł w NIE spowodował samobójstwo ks.Korodeckiego byłego spowiednika Prym :: VORTAL BHP :: Nowy portal internetowy BHP, www.bhp.org.pl [dostęp 2016-10-31].
  2. Wyborcza.pl, wyborcza.pl [dostęp 2016-10-31].
  3. a b Jan Żaryn: Bilans pierwszego pięciolecia. Internowany Prymas o relacjach państwo – Kościół w latach 1948 – 1953. IPN. [dostęp 2013-04-22].
  4. Przemysław Henzel: Ewa Czaczkowska: kard. Wyszyński uratował Polskę przed tragedią (pol.). onet.pl, 2013-10-15. [dostęp 2014-04-13].