Stare Osieczno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°00'29"N 15°56'59"E
- błąd 38 m
WD 52°59'N, 15°58'E
- błąd 20476 m
Odległość 947 m
Stare Osieczno
wieś
Ilustracja
Papieski krzyż kajakowy
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat strzelecko-drezdenecki
Gmina Dobiegniew
Strefa numeracyjna 95
Tablice rejestracyjne FSD
SIMC 0180634
Położenie na mapie gminy Dobiegniew
Mapa konturowa gminy Dobiegniew, po prawej znajduje się punkt z opisem „Stare Osieczno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Stare Osieczno”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Stare Osieczno”
Położenie na mapie powiatu strzelecko-drezdeneckiego
Mapa konturowa powiatu strzelecko-drezdeneckiego, blisko prawej krawędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Stare Osieczno”
Ziemia53°00′29″N 15°56′59″E/53,008056 15,949722

Stare Osieczno (pierwotna nazwa pol. z XIII w. Oszeczno, niem. Ohziet-Ochozist, Hochzeit, od XVII w. mapach polskich Wesołowo, a w XIX w. Wesołów, Wesoła[1]) - wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Dobiegniew[2].

Wieś po raz pierwszy wspomniano w 1337, kiedy to funkcjonował tu gród obronny na pograniczu ziem polskich i pomorskich. W XIV wieku wzniesiono tu zamek rodziny Wedlów, w 1406 zdobyty przez wojska polskie na rozkaz króla Władysława Jagiełły (Wedlowie związani byli z Krzyżakami). W XIX wieku na wzgórzu zamkowym powstał neogotycki kościół[1]. Obecnie rzymskokatolicki kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny należący do parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Radęcinie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Nad przepływającą tu Drawą (popularny szlak kajakowy) znajduje się zagospodarowane pole biwakowe, a na nim drewniany krzyż ku czci Jana Pawła II, który kilkakrotnie przemierzał Drawę kajakiem[3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[4]:

  • schron obserwacyjny, na terenie dawnego cmentarza ewangelickiego, rok budowy 1934, nr rej.: ł-652/A z 9.06.2014.

Osoby urodzone w Starym Osiecznie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ziemia Lubuska
  2. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 252, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
  3. napisy na krzyżu in situ
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2019 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 61. [dostęp 6 kwietnia 2020].
  5. Datenbank der deutschen Parlamentsabgeordneten (niem.). reichstag-abgeordnetendatenbank.de. [dostęp 06 kwietnia 2020].