Wedel (ród)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wedel – niemiecki ród szlachecki pochodzący z Holsztynu, wzmiankowany na pocz. XIII w., następnie na Pomorzu – w ziemi stargardzkiej przed 1268 z ośrodkiem w Krępcewie, Krzywnicy, Chociwlu, Mielnie, potem również w Nowej Marchii w licznych ośrodkach zamkowo-miejskich (Korytowo k. Choszczna, Drawno z puszczą nad Drawą po 1268, Złocieniec, Tuczno, Mirosławiec po 1296, Świdwin 1319-1384, Ińsko, Recz po 1350), także w ziemi chojeńskiej (Krajnik Górny, Czartoryja k. Chojny)[1].

Znani przedstawiciele:

  • Carl Heinrich von Wedel (1712–1782), generał dywizji i pruski minister wojny
  • Ernst von Wedel (1844–1910), właściciel ziemski, członek Izby Panów w pruskim parlamencie
  • Hedda von Wedel, z domu Meseke (ur. 1942), niemiecka prawniczka i polityk
  • książę Karl von Wedel (1842–1919), generał pruski i dyplomata
  • Kurt von Wedel (1846–1927), właściciel ziemski, członek Izby Panów w pruskim parlamencie
  • Lupold von Wedel (1544-1612/1615), niemiecki pisarz
  • Wilhelm von Wedel (1837–1915), pruski minister dworu i członek Izby Panów w pruskim parlamencie
  • Erich von Wedel (1892–1954), niemiecki as myśliwski z czasów I wojny światowej

Przypisy

  1. Rymar E., Rycerstwo Nowej Marchii w czasach margrabiego Jana Kostrzyńskiego, w: Rocznik Lubuski tom XXVII, cz. 1, 2001, s. 44