Studzieniec (powiat obornicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Studzieniec
Dwór w Studzieńcu
Dwór w Studzieńcu
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat obornicki
Gmina Rogoźno
Liczba ludności 399
Strefa numeracyjna (+48) 67
Tablice rejestracyjne POB
SIMC 0529172
Położenie na mapie gminy Rogoźno
Mapa lokalizacyjna gminy Rogoźno
Studzieniec
Studzieniec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Studzieniec
Studzieniec
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Studzieniec
Studzieniec
Ziemia 52°41′58,98″N 17°01′27,84″E/52,699717 17,024400

Studzieniecwieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie obornickim, w gminie Rogoźno.

Wieś ma charakter owalnicy – jest rozłożona wokół podłużnego placu centralnego ze stawem pośrodku.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa pilskiego.

Dwór w Studzieńcu[edytuj]

W północno-zachodniej części wsi znajduje się okazały barokowy dwór Swinarskich. Fasadą zwrócony jest na wschód. Dwór powstał najprawdopodobniej w trzeciej ćwierci XVIII wieku. Wniesiono go dla rodziny Kierskich, posiadającej majątek w Studzieńcu przez ponad czterdzieści lat. Zbudowany na planie prostokąta, posiada dwa alkierze znacznie wysunięte przed lico budynku od strony zachodniej, dach wysoki, łamany, kryty gontem. W elewacji wschodniej i zachodniej - płytkie, trójosiowe ryzality. Budynek jest parterowy, częściowo podpiwniczony, z piętrowymi wystawkami ponad ryzalitami elewacji frontowej i ogrodowej. Ściany zewnętrzne i działowe konstrukcji ryglowej wypełnione cegłą i otynkowane. Wejście główne znajduje się na osi fasady, z drzwiami zamkniętymi łukiem i ujętymi w architektoniczne obramienie. W XIX wieku dobudowano schody do alkierza południowego.

W 1982 roku rozpoczęto prace restauracyjne dworu, które zostały ukończone po prawie dziesięciu latach. Wierna kopia dworu została zbudowana w 1984 roku w Wielkopolskim Parku Etnograficznym w Dziekanowicach nad jeziorem Lednica.

Na południe od dworu znajduje się domek ogrodnika z 1842 roku i budynek gospodarczy z XIX wieku. Na zachód niewielki budynek - dawna owocarnia. Park dworski z końca XVIII wieku otacza dwór od południa zachodu i północy. W parku rośnie 29 gatunków drzew w wieku od 40 do 200 lat.

Zarówno dwór, jak też parki wpisane są do rejestru zabytków.

Echa historii[edytuj]

Wspomnieniem potyczek między wojskami napoleońskimi a carskimi, odbytych pod koniec lutego 1813 r. w studzienieckich lasach, jest legenda o zakopanych w okolicach Studzieńca skarbach zrabowanych w Rosji.

Według tradycji pułk francuski podążający w 1813 w odwrocie spod Moskwy postanowił w pobliżu wsi ukryć kasę pułkową. Miejsce to oznaczono słupem z napisem „A la tete”, którego cień miał wskazywać miejsce ukrycia skarbu. Ponoć po latach dwóch ubogich ze Studzieńca odkryło przypadkowo skarb, a stając się bogatymi przenieśli się w okolice Poznania[1]

W Studzieńcu 9 stycznia 1847 r. rozpoczął się ostatni akt misji Antoniego Babińskiego, emisariusza Towarzystwa Demokratycznego Polskiego z Francji. W tym dniu żandarm Komorkiewicz z Rogoźna usiłował wylegitymować Babińskiego w studzienieckiej karczmie. Po wyjściu z szynku Babiński zastrzelił żandarma. Zaczął następnie uciekać w kierunku zamarzniętego jeziora Rogozińskiego, gdzie pochwycili go miejscowi Niemcy. Został stracony 1 lutego 1847 r. w Poznaniu.

Przypisy

  1. Jerzy Michał Sobczak Cesarz Napoleon w Wielkopolsce Poznań 2006 r.

Bibliografia[edytuj]

  • "Rogoźno i okolice" wyd. Rogoźno Wlkp. 1998 Autor zbiorowy. ISBN 83-901464-2-8 Wydawca: Towarzystwo przyjaciół Rogoźna Muzeum Regionalne im. Wojciechy DUTKIEWICZ w Rogoźnie
  • "Nad Wełną i Małą Wełną" Przewodnik; Autor: Paweł ANDERS; Wydawca: Wydawnictwo Poznańskie 1974
  • "Skarb pod Studzieńcem" - podanie z "Orle Gniazdo. Podania, legendy i baśnie wielkopolskie"; Autor: Stanisław ŚWIRKO; Wydawca: Wydawnictwo Poznańskie 1971 r.