Sucha Góra (Bytom)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy dzielnicy Bytomia. Zobacz też: inne miejsca o tej nazwie.
Herb Bytomia Sucha Góra
Dzielnica Bytomia
Ilustracja
Park Grota w Suchej Górze
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Miasto Bytom
Data założenia XVIII wiek
W granicach Bytomia 1975
SIMC 0938858
Powierzchnia 5,06 km²
Wysokość 314–346 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

3700
• gęstość 731 os./km²
Nr kierunkowy 32
Kod pocztowy 41-935
Tablice rejestracyjne SY
Położenie na mapie Bytomia
Położenie na mapie
50°24′12,00″N 18°52′19,82″E/50,403333 18,872172
Portal Portal Polska

Sucha Góra (niem. Trockenberg) – dzielnica Bytomia od 1975. Sucha Góra została założona w 1778, w latach 1822–1972 była samodzielną gminą, a w latach 1972–1975 dzielnicą Radzionkowa.

Ulica 9 Maja w kwietniu 2012
Ulica 9 Maja na początku XX wieku
Pozostałości po kopalni odkrywkowej (maj 2010)

Nazwa[edytuj]

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod polską nazwą Suchogóra, oraz nazwą niemiecką Trockenberg[1].

Historia[edytuj]

Zanim w wyniku procesów urbanizacyjnych miejscowość stała się częścią Bytomia była początkowo wsią. Już od XIII wieku prowadzono tu wydobycie galeny. Po wyczerpaniu się jej zasobów w połowie XVIII wieku rozpoczęto eksploatację złóż galmanu, który wydobywano do początku XX wieku. W roku 1889 uruchomiono w sąsiedztwie Suchej Góry kopalnię dolomitu „Blachówka”. Dzielnica miała typowo górniczy charakter, ale w odróżnieniu od innych śląskich miast nie wydobywano tutaj węgla.

Po plebiscycie na Górnym Śląsku Sucha Góra znalazła się w granicach Polski. Sama natomiast leżała bardzo blisko niemieckiego wówczas Bytomia.

W dzielnicy funkcjonuje Klub Sportowy Czarni Sucha Góra (zał. w 1920) grający w klasie A podokręgu Bytom. Prezesem jest obecnie Paweł Niewolik, trenerem Bolesław Gruszka.

Podział[edytuj]

Suchogórskie centrum znajduje się przy skrzyżowaniu ul. Strzelców Bytomskich i ul. 9 maja. Dzielnica posiadała kiedyś mały rynek, który znajdował przy poczcie. W okolicach Suchej Góry zaczęły powstawać niewielkie osady, które z czasem przerodziły się w kolonie. Były to:

  • Kolonia Ruda (położona w okolicach dzisiejszego parku Grota)
  • Kolonia Lazarówka (położona przy obecnej ul. Lazarówka)
  • Kolonia Blachówka (położona w okolicach DSD)
  • Kolonia Malok (położona przy ul. Wyszyńskiego na wysokości ul. Galmanowej)

Obecnie wszystkie byłe kolonie wraz z centrum tworzą jedną dzielnicę. Warto zauważyć, że prawie połowę Suchej Góry stanowi rezerwat przyrody „Segiet”, przez co nigdy nie zostanie ona zabudowana.

Kalendarium[edytuj]

  • 1744: Powstała kolonia fryderycjańska
  • 1822: Sucha Góra została samodzielną gminą
  • 1867: Sucha Góra liczyła 956 mieszkańców
  • 1874: Powstała szkoła podstawowa
  • 1896: Powstała ufundowana przez mieszkańców i karczmarza Jakobowitza kapliczka (jako przebłaganie za upijanie suchogórzan)
  • 1902: Powstała ochotnicza straż pożarna
  • 1904: Sucha Góra została podłączona do wodociągu z szybu „Adolf”
  • 1920: Powstał Klub Sportowy Czarni Sucha Góra
  • 1945: Wkroczyła Armia Czerwona, mordy i prześladowania ludności niemieckojęzycznej
  • 1959: Wyświęcony został długo oczekiwany kościół na Suchej Górze
  • 1972: Sucha Góra została przyłączona do Radzionkowa
  • 1975: Sucha Góra jako dzielnica Radzionkowa została przyłączona wraz z całym Radzionkowem do Bytomia
  • 2005: Klub Sportowy „Budowlani” powrócił do dawnej nazwy „Czarni”
  • 2012: Odsłonięcie na cmentarzu płyty upamiętniającej ofiary tragedii górnośląskiej 1945–1948
  • 2012: Otwarcie Zespołu Przyrodniczo-Krajobrazowego „Suchogórski Labirynt Skalny”

Zabytki i miejsca historyczne[edytuj]

  • Neogotycka kaplica z 1896
  • Kamienice oraz inne zabudowania przy ul. Strzelców Bytomskich i ul. 9 maja
  • Dawny kamieniołom dolomitu
  • Betonowy krzyż przy ul. Strzelców Bytomskich z 1890

Atrakcje turystyczne[edytuj]

  • „Dolomity Sportowa Dolina” – całoroczne centrum sportowo-rekreacyjne w wyrobisku nieczynnej kopalni dolomitu Blachówka
  • Rezerwat drzew bukowych „Segiet
  • Park Grota

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schliesen.... Breslau: Barth und Comp., 1830.

  • Jarosław A. Krawczyk, Marek Minas, Przemysław Nadolski, Piotr Tyczka, Jarosław Wroński: Radzionków i Sucha Góra 90 lat temu, Radzionków 2001.
  • H. Szymański: Trockenberg.
  • A. Frank: Radzionkau, 1912 (niem.)

Linki zewnętrzne[edytuj]