Szarytki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szarytki
Dewiza: Miłość Chrystusa Ukrzyżowanego przynagla nas!
Herb zakonu
Pełna nazwa Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego da Paulo
Nazwa łacińska Institutum Puellarum Caritatis S. Vincenti da Paulo
Skrót zakonny SM, FdlC, DC, HdC
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel Wincenty a Paulo
Ludwika de Marillac
Data założenia 1633
Data zatwierdzenia 1668
Liczba członków 21 002 (2006)
Strona internetowa
Siostra Gabriela Batke w habicie z charakterystycznym czepcem (kornetem) noszonym przez siostry do 1964
Szarytki na świecie

Szarytki (także wincentynki, siostry miłosierdzia), oficjalnie Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo – żeńskie katolickie zgromadzenie zakonne założone przez Wincentego à Paulo i Ludwikę de Marillac[1], najliczniejsze na świecie (18 832 siostry w 91 państwach, 1 stycznia 2010[2]).

Celem zgromadzenia jest pomaganie chorym i słabym m.in. przez prowadzenie szpitali, pielęgnowanie chorych w ich domach oraz działalność charytatywną.

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • 29 listopada 1633 – powstanie zgromadzenia we Francji, zatwierdzone przez papieża w 1668
  • 1652 – św. Wincenty na prośbę królowej Polski Ludwiki Marii Gonzagi (żony Jana Kazimierza) wysyła szarytki do Warszawy
  • 1659 – założenie pierwszego domu sióstr w Warszawie (przy ul. Tamka 35)
  • 1712 – utworzenie Prowincji Polskiej Sióstr Miłosierdzia z Domem Centralnym w Warszawie
  • 1789–1799 – w czasie rewolucji francuskiej zakazano działalności zgromadzenia, a wiele sióstr będących dziś męczennicami skazano na śmierć, sześć spośród nich zostało beatyfikowanych (w okresie napoleońskim zezwolono zgromadzeniu kontynuować działalność)
  • Czasy zaborów – podział Prowincji Polskiej zgodnie z granicami zaborów
  • 1796–1842 – funkcjonuje Prowincja Litewska
  • 1799 – utworzenie Prowincji Galicyjskiej
  • 1850 – utworzenie Prowincji Poznańskiej
  • 1859 – przeniesienie Domu Centralnego Prowincji Galicyjskiej ze Lwowa (ostatnią przełożoną tej prowincji w latach 1846–1859 była s. Łucja Borowska † 1864 we Lwowie, tłumaczka dzieł o objawieniach) do Krakowa (stąd późniejsza, używana do dziś nazwa Prowincja Krakowska)
  • 1863 – utworzenie głównej siedziby Zarządu Prowincji Poznańskiej w Chełmnie (stąd późniejsza nazwa Prowincja Chełmińska, obecnie Chełmińsko-Poznańska); pomoc rannym w powstaniu styczniowym
  • 1870 – uniknięcie kasaty mimo udzielania pomocy rannym powstańcom styczniowym (wydanie carskiego ukazu z 7 sierpnia, zatwierdzającego Zgromadzenie)[3]
  • 1877–1878 – opieka polskich szarytek nad chorymi i rannymi w wojnie rosyjsko-tureckiej, przewożonymi pociągiem sanitarnym z Jassy do szpitali w Moskwie, Charkowie, Warszawie, Kownie, Berdyczowie, Kijowie i in.[3]

Objawienia[edytuj | edytuj kod]

Zgromadzenie szarytek w Polsce[edytuj | edytuj kod]

  1. Prowincja Chełmińsko-Poznańska
  2. Prowincja Krakowska
  3. Prowincja Warszawska

W 2012 siostry szarytki w Polsce świętowały 300 lat polskiej prowincji. Z tej okazji powstał pełnometrażowy film fabularny Droga, opowiadający o pracy sióstr w Polsce[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wielka Ilustrowana Encyklopedja Powszechna. T. XVIII: Victor-Żyżmory. Kraków: Gutenberga, 1932, s. 144.
  2. The Daughters of Charity of Saint Vincent de Paul – Where Are We.
  3. a b Helena Anna Jurczak. Siostra Augusta Sikorska (1834-1919). „Nasza Przeszłość: studia z dziejów Kościoła i kultury katolickiej w Polsce”. 86, s. 247–310, 1996. Instytut Teologiczny Księży Misjonarzy. ISSN 0137-3218. 
  4. Premiera filmu „Droga”.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]