Ulica Tamka w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ulica Tamka w Warszawie
Śródmieście, Powiśle
Obiekt zabytkowy nr rej. 79 z 1.07.1965 (założenie urbanistyczne)[1]
Ilustracja
Ulica Tamka przy skrzyżowaniu z ulicami Topiel i Kruczkowskiego
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Miejscowość

Warszawa

Długość

775 m

Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 0 m ul. Wybrzeże Kościuszkowskie
Most Świętokrzyski
Ikona ulica z prawej.svg 55 m ul. Elektryczna
Ikona ulica z lewej.svg 135 m ul. Juliana Smulikowskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 210 m ul. Dobra
Ikona ulica z lewej.svg 300 m ul. Solec
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 395 m ← ul. Leona Kruczkowskiego,
ul. Topiel →
Ikona ulica z prawej deptak.svg 490 m ul. Cicha
Ikona ulica z lewej.svg 540 m Zaułek Ku Szarytkom
Ikona ulica z prawej deptak.svg 580 m ul. Dynasy
Ikona ulica plac.svg 590 m Zakątek Złotej Kaczki
Ikona ulica rondo z ulicą z prawej.svg 775 m ul.Mikołaja Kopernika
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ulica Tamka w Warszawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Ulica Tamka w Warszawie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ulica Tamka w Warszawie”
Ziemia52°14′14,5″N 21°01′33,9″E/52,237361 21,026083

Ulica Tamka – ulica w śródmieściu Warszawy.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Ulica rozpoczyna się na Wybrzeżu Kościuszkowskim na Powiślu. Dochodzi do ulicy Mikołaja Kopernika i kończy się w tym miejscu. Na odcinku od ulicy Dobrej do mostu Świętokrzyskiego jest jednokierunkowa w stronę mostu. W kierunku ul. Kopernika ruch na tym odcinku odbywa się ul. Zajęczą i ul. Topiel.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica w latach 30. XX wieku, po prawej Zamek Ostrogskich

Nazwa ulicy, wymieniana w 1743, pochodzi od grobli (tam) budowanych na brzegach Wisły[2].

15 stycznia 1975 oddano do użytku 42-metrową kładkę nad ulicą zaprojektowaną przez Łucję Bogaczyk i Zenona Franza[3].

W 1965 ulica jako założenie urbanistyczne została wpisana do rejestru zabytków[1].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Obiekty nieistniejące[edytuj | edytuj kod]

  • Fabryka Instrumentów Geodezyjnych i Rysunkowych (nr 38/40)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków (księga A) − stan na 30 czerwca 2022 roku. Woj. mazowieckie (Warszawa). [w:] Narodowy Instytut Dziedzictwa [on-line]. nid.pl. s. 57. [dostęp 2022-11-13].
  2. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 184. ISBN 978-83-62189-08-3.
  3. Marian Gajewski: Urządzenia komunalne Warszawy. Zarys historyczny. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979, s. 282. ISBN 83-06-00089-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]