Szczekuszka ałtajska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szczekuszka ałtajska
Ochotona alpina[1]
(Pallas, 1773)
Szczekuszka ałtajska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd zajęczaki
Rodzina szczekuszkowate
Rodzaj szczekuszka
Podrodzaj Pika
Gatunek szczekuszka ałtajska
Podgatunki
  • O. a. alpina (Pallas, 1773)
  • O. a. changaica Ognev, 1940
  • O. a. cinereofusca (Schrenk, 1858)
  • O. a. sushkini Thomas, 1924
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Szczekuszka ałtajska[3] (Ochotona alpina) – gatunek ssaka z rodziny szczekuszkowatych (Ochotonidae), występujący w górach środkowej i północno-wschodniej Azji.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Systematyka gatunku obejmuje cztery podgatunki[4]:

  • O. alpina alpina
  • O. alpina changaica
  • O. alpina cinereofusca
  • O. alpina sushkini

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Szczekuszki północne zamieszkują wyżynne stepy, a także obszary skaliste w terenach o klimacie kontynentalnym. Szata roślinna w tych rejonach jest raczej uboga, składają się na nią przede wszystkim trawy, zioła oraz niskie krzewy.

Długość życia[edytuj | edytuj kod]

3 lata.

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Za schronienie bardzo często służą im nory pozostawione przez inne gatunki ssaków. Zajęte przez nie stanowisko wypełniają sianem. Przeciętna nora składa się z jednej komory i z 3-5 korytarzy prowadzących na powierzchnię. Zwierzęta te żyją w koloniach, komunikują się wzajemnie oraz ostrzegają przed niebezpieczeństwem za pomocą dźwięków słyszanych z dużej odległości. Osobniki tego gatunku charakteryzuje także duża odporność na niskie temperatury, jednak w przypadku wyjątkowo srogiej zimy zapadają w krótki sen. Rzadko chodzą po ziemi, zazwyczaj skaczą.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Szczekuszki są roślinożerne i żywią się najczęściej różnymi gatunkami traw i ziół, a także liśćmi i gałązkami krzewów. Przez cały okres wegetacji roślin zbierają zimowe zapasy, które mogą ważyć nawet 20 kg.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Maksymalnie w ciągu roku szczekuszka może mieć 3 mioty, a w każdym z nich może znajdować się do 13 młodych. Ciążą trwa 20-24 dni. Pierwszy poród zazwyczaj pojawia się w maju. Zwierzęta z pierwszego miotu nawet w tym samym roku mogą przystąpić do rozrodu. Wysoka rozrodczość tych ssaków związana jest wysokim poziomem śmiertelności populacji.

Wrogowie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ochotona alpina, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Smith, A.T. & Johnston, C.H. 2008, Ochotona alpina [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2015-3 [dostęp 2015-09-27] (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 55. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Ochotona (Pika) alpina. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 31 grudnia 2012]