Tadeusz Janczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Janczyk
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1904
Kownaty
Data śmierci 25 marca 1990
Zawód, zajęcie działacz społeczny, polityk, ekonomista
Stanowisko poseł na Sejm PRL I, III, IV i V kadencji (1952–1956, 1961–1972)
Partia PPR, PZPR
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Grób Tadeusza Janczyka i jego żony – dziennikarki Zofii Janczyk na Cmentarzu Wilanowskim w Warszawie

Tadeusz Janczyk (ur. 31 marca 1904 w Kownatach, zm. 25 marca 1990) – polski ekonomista, publicysta, działacz społeczny, polityczny, poseł na Sejm PRL I, III, IV i V kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał wykształcenie wyższe ekonomiczne w Wolnej Wszechnicy Polskiej. Od 1929 związany ze spółdzielczościąSpołem”. W czasie okupacji działał w ruchu oporu.

Po wojnie należał do organizatorów wiejskiej spółdzielczości. Był prezesem CRS „Samopomoc Chłopska”. Od 1945 członek PPR, a od 1948 PZPR – w latach 1964–1969 zastępca członka KC PZPR.

Poseł na Sejm w latach 1952–1956 (z okręgu Szczecinek) oraz 1961–1972 (z okręgu Ciechanów).

Odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I klasy, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą (1964)[1] i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi.

Autor pamiętnika Moje spółdzielcze lata, Warszawa 1981.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wręczenie odznaczeń w Belwederze. „Nowiny”, s. 2, Nr 170 z 20 lipca 1964. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]