Przejdź do zawartości

Tadeusz Kalinowski (aktor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tadeusz Kalinowski
Data i miejsce urodzenia

1 czerwca 1915
Leibnitz

Data i miejsce śmierci

22 sierpnia 1969
Lubniewice

Zawód

aktor

Lata aktywności

1934–1969

Tadeusz Kalinowski (ur. 1 czerwca 1915 w Leibnitz, zm. 22 sierpnia 1969 w Lubniewicach[1]) – polski piosenkarz i aktor.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]
Grób Tadeusza Kalinowskiego na cmentarzu przy ul. Francuskiej w Katowicach

Urodził się w Leibnitz w Austrii. Uczęszczał do Konserwatorium Krakowskiego. W latach 1934–1939 występował jako piosenkarz. W 1939 roku walczył w czasie kampanii wrześniowej. II wojnę światową spędził w Krakowie i w Warszawie, uczestnicząc w konspiracyjnych koncertach. W sezonie 1946/1947 uczył się w Studium Dramatycznym przy Teatrze im. Wyspiańskiego w Katowicach, grając tam również epizodyczne role. W sezonie 1947/1948 był zatrudniony w Teatrze im. Żeromskiego w Kielcach, a w latach 1948–1951 w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. W 1951 zdał eksternistyczny egzamin aktorski. W latach 1952–1954 występował we wrocławskich Teatrach Dramatycznych, a od 1954 do 1958 roku w Teatrze Młodego Widza. Od 1958 do końca życia (z przerwą w latach 1962–1963, gdy był w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu) grał w Teatrze im. Wyspiańskiego w Katowicach[1]. Zmarł w następstwie zawału 22 sierpnia 1969 roku podczas urlopu.

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]
Filmy[1]
Rok Tytuł Rola Uwagi
1953 Piątka z ulicy Barskiej robotnik niewymieniony w napisach
1956 Cień sanitariusz w szpitalu w Jaworowie
1957 Pętla refrenista ćwiczący w kawiarni niewymieniony w napisach
1958 Popiół i diament Wejchert
1961 Złoto podpity gość przy barze
1962 Jak być kochaną aktor Peters
1962 Czerwone berety sierżant Feliks Kudaśko
1963 Wiano Wadera, prezes spółdzielni
1963 Skąpani w ogniu sierżant Zubik
1963 Rozwodów nie będzie Kaliszewski, ojciec Joanny
1963 Milczenie woźnica Wójcik
1964 Życie raz jeszcze pułkownik
1964 Pięciu Wala
1965 Święta wojna dyrektor kopalni
1965 Sobótki Świeca
1965 Gorąca linia Andrzej Zyms, sekretarz komitetu powiatowego PZPR
1966 Bokser Jan Zgoda, trener polskiej drużyny
1967 Morderca zostawia ślad major „Paweł”
1968 Wszystko na sprzedaż leśniczy
1968 Molo Paweł
1969 Znicz olimpijski kapitan „Szarotka”
1969 Sąsiedzi przodownik Rubach
1969 Rzeczpospolita babska generał
Produkcje telewizyjne[1]
Rok Tytuł Rola Uwagi
1959 Do ostatniego człowieka dowódca okrętu spektakl telewizyjny
1960 Pensjonat Azyl Fidelo spektakl telewizyjny
1964 Odwety Stefan Jagmin spektakl telewizyjny
1965 Kłamstwo Łukasz Garbek spektakl telewizyjny
1965 Nad Odrą Niemiec film telewizyjny, z cyklu:Dzień ostatni, dzień pierwszy
1966-1970 Czterej pancerni i pies pułkownik, a później generał, dowódca brygady pancernej serial telewizyjny, ostatnią część serii realizowano w 1970, już po śmierci aktora. Z tego względu w ostatnich odcinkach serialu głosu pułkownikowi użyczył Józef Nowak
1968 Stawka większa niż życie kreisleiter serial telewizyjny, odcinek: 3
1969 Skandal w Hellbergu major Bruno Trausen spektakl telewizyjny

Nagrody i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]
  • 1960 – Nagroda I FPSW Wrocław, wyróżnienie za rolę Szatana i Doktora w „Kordianie” Słowackiego
  • 1961 – Nagroda II FPSW Wrocław, nagroda Wydziału Kultury WRN w Opolu za interpretację roli Henryka II w sztuce Jeana Anoulha „Beckett, czyli honor Boga”
  • 1962 – Nagroda III FPSW Wrocław, nagroda „Kuriera Polskiego” za najlepszą kreację aktorską: rolę Wotana w sztuce „Wyzwolenie Wotana” Tollera oraz Hrabiego w „Szachach” Grochowiaka
  • 1963 – Nagroda FSRiR Katowice za rolę Pobiednosikowa w „Łaźni”
  • 1967 – Nagroda I stopnia Ministra Obrony Narodowej
  • 1969 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia
  • 1970 – Nagroda za pierwszoplanową rolę męską w filmie Sąsiedzi, nagroda przyznana także za „całokształt wybitnej pracy aktorskiej w odtwarzaniu wielu ról drugoplanowych”, Łagów (Lubuskie Lato Filmowe)

Źródło: Filmpolski.pl[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]