Pętla (film 1957)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy filmu produkcji polskiej. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa.
Pętla
Gatunek psychologiczny, dramat filmowy
Rok produkcji 1957
Data premiery Polska 20 stycznia 1958
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 96 minut
Reżyseria Wojciech Jerzy Has
Scenariusz Wojciech Jerzy Has
Marek Hłasko
Główne role Gustaw Holoubek
Muzyka Tadeusz Baird
Zdjęcia Mieczysław Jahoda
Scenografia Roman Wołyniec
Kostiumy Andrzej Cybulski
Montaż Zofia Dwornik
Produkcja Tadeusz Karwański
Wytwórnia Zespół Filmowy Iluzjon

Pętla – czarno-biały polski film fabularny z roku 1957, w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa, z Gustawem Holoubkiem w głównej roli, na motywach opowiadania Marka Hłaski pod tym samym tytułem z tomu Pierwszy krok w chmurach (1956). Pętla była pierwszą z ekranizacji prozy Marka Hłaski i jednocześnie debiutem fabularnym reżysera.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Filmpolski.pl[1]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Kuba Kowalski jest alkoholikiem. Wieczorem, po 18., ma się udać ze swoją narzeczoną Krystyną do lekarza w celu rozpoczęcia kuracji odwykowej przy pomocy tabletek Antabus. W oczekiwaniu na narzeczoną odbiera telefony od przyjaciół, którzy pod pozorem troski o jego zdrowie kryją zwyczajne wścibstwo. Nie mogąc znieść oczekiwania, poirytowany wychodzi. Wdaje się w dyskusję z dwoma napotkanymi po drodze ludźmi. Wymiana zdań kończy się awanturą. Przechodzący milicjant zabiera wszystkich na lokalną komendę MO. Zwolniony idzie do knajpy "Pod Orłem" i zamawia wódkę. Przyłącza się do niego inny alkoholik, Władek. Razem piją. Władek opowiada o swoim pobycie w szpitalu psychiatrycznym. Kiedy Władek wypowiada "prorocze" słowa: "Kto pije, będzie pił. To zabawa bez mety.", Kuba traci kontrolę i bije Władka. Sam zostaje pobity przez mężczyzn z personelu knajpy i porzucony na ulicy. Odnaleziony przez znajomego taksówkarza Kostka wraca do domu. Przed mieszkaniem czeka na niego Krystyna, która wciąż chce walczyć o jego trzeźwość. Umawiają się, że ona przyjdzie następnego dnia o 8. rano. Gdy rano zegar wybija godzinę 8., a Krystyna wchodzi do bramy kamienicy, Kuba popełnia samobójstwo, wieszając się na sznurze od telefonu.

Pierwowzorem bohatera miał być Władysław Broniewski, poeta, komunista, alkoholik i przyjaciel Marka Hłaski[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Seweryn Kuśmierczyk, Wstęga Mobiusa jako czasoprzestrzeń dzieła filmowego. Pętla Wojciecha J. Hasa i Zabicie ciotki Grzegorza Królikiewicza [w:] Seweryn Kuśmierczyk, Wyprawa bohatera w polskim filmie fabularnym, Czuły Barbarzyńca Press, Warszawa 2014, s. 147-186. ​ISBN 978-83-62676-41-5​.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pętla w bazie filmpolski.pl
  2. Bartosz Staszczyszyn, "Pętla", „Culture.pl” [dostęp 2018-09-25] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]