Teatr Groteska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teatr Groteska
Ilustracja
Teatr Lalki, Maski i Aktora Groteska
Typ teatru teatr formy
Założyciel(e) Zofia Jarema
Władysław Jarema
Kierownictwo
artystyczne
Adolf Weltschek
Data powstania 9 czerwca 1945
Państwo  Polska
Lokalizacja ul. Skarbowa 2
31-121 Kraków
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Teatr Groteska
Teatr Groteska
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Teatr Groteska
Teatr Groteska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Teatr Groteska
Teatr Groteska
Ziemia50°03′47″N 19°55′35″E/50,063056 19,926472
Strona internetowa teatru

Teatr Groteska (dawniej: Teatr Lalki, Maski i Aktora Groteska) – teatr znajdujący się przy ul. Skarbowej 2 w Krakowie, szczególnie znany z przedstawień lalkowych oraz spektakli z nurtu teatru formy i teatru tańca. Powstał jako teatr dziecięcy, ale obecnie prężnie działa w nim również scena dla dorosłej widowni. Oprócz działalności repertuarowej Teatr jest inicjatorem m.in. Wielkiej Parady Smoków, Międzynarodowego Festiwalu Teatru Formy Materia Prima oraz Kodu Mistrzów – cyklu spotkań młodzieży i mieszkańców Krakowa z autorytetami życia społecznego i artystycznego. Ponadto Teatr organizuje warsztaty dla dzieci i nauczycieli oraz włącza się w liczne przedsięwzięcia społeczne i artystyczne.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstał z inicjatywy Zofii i Władysława Jaremów jako teatr dziecięcy – Teatr Lalki, Maski i Aktora Groteska. Jego historia sięga 9 czerwca 1945 roku, kiedy to odbyła się premiera „Cyrku Tarabumba” w reżyserii Władysława Jaremy. Pierwszą dyrektorką teatru była Zofia Jarema, której patronowali Sławomir Mrożek oraz Konstanty Ildefons Gałczyński. W teatrze przeważała więc polityczna metafora i poezja. Na ówczesnej scenie dla dorosłych odbyły się tak wybitne inscenizacje jak „Męczeństwo Piotra Ohey’a” Sławomira Mrożka (1959), Kartoteka Tadeusza Różewicza (1961) czy też Ubu król Alfreda Jarry’ego. Równocześnie realizowano widowiska dla dzieci i młodzieży.

W 1975 roku dyrektorem Teatru została Freda Leniewicz. W tym okresie na scenie Groteski pojawiła się klasyka literatury dziecięcej: Kopciuszek, Królewna Śnieżka, Alicja w Krainie Czarów, Królowa Śniegu. W 1990 roku kierownictwo nad teatrem objął Jan Polewka, który łączył swój autorski teatr z tradycjami wypracowanymi przez poprzedników. W swoich plastycznych wizjach wykorzystywał m.in. elementy kultury Dalekiego Wschodu, maskę komedii dell’arte, czy też własne fascynacje malarstwem hiszpańskim.

Od 1998 roku dyrektorem Teatru Groteska jest reżyser i aktor teatralny Adolf Weltschek. Program artystyczny Teatru wynika z misji, którą na siebie przyjął: kształtowania wyobraźni i wrażliwości artystycznej, społecznej i interpersonalnej widza na każdym etapie jego życia – od wczesnych lat dziecięcych aż do późnej dorosłości – oraz tworzenia przestrzeni spotkania i dialogu.

Dyrektorzy[edytuj | edytuj kod]

Inicjatywy[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Parada Smoków – doroczny piknik rodzinny dla mieszkańców Krakowa i turystów z całego świata. Odbywa się w czerwcowy weekend pod Wawelem, a jego znakiem rozpoznawczym są wielkie, kolorowe i różnorodne podobizny smoków, które na dwa dni opanowują miasto[1]
  • Międzynarodowy Festiwal Teatru Formy Materia Prima[2] – przedsięwzięcie prezentujące najpiękniejsze i najbardziej znaczące spektakle teatru formy oraz teatru tańca z całego świata. Festiwal odbywa się co dwa lata. Do tej pory w ramach tego wydarzenia wystąpiły w Krakowie takie zespoły i twórcy jak: NoGravity Dance Company, Carte Blanche. The Norwegian National Company of Contemporary Dance, Caroline Finn. 
  • Kod Mistrzów – cykl spotkań studentów i mieszkańców Krakowa z autorytetami intelektualnymi i artystycznymi. Do tej pory gośćmi byli m.in. Zofia Gołubiew, Maja Komorowska, Jan Peszek, Artur Rojek, Jerzy Trela, Andrzej Seweryn, Stanisław Radwan. Spotkania odbywają się raz w miesiącu, od października do czerwca, w Sali Teatralnej Groteski. 

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]