Tessa Sanderson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Teresa Sanderson)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teresa Sanderson
Ilustracja
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Igrzyska olimpijskie
złoto Los Angeles 1984 lekkoatletyka
(rzut oszczepem)
Mistrzostwa Europy
Srebro Praga 1978 rzut oszczepem
Reprezentacja  Anglia
Igrzyska Wspólnoty Narodów
złoto Edmonton 1978 lekkoatletyka
(rzut oszczepem)
złoto Edynburg 1986 lekkoatletyka
(rzut oszczepem)
złoto Auckland 1990 lekkoatletyka
(rzut oszczepem)

Tessa Sanderson, właśc. Theresa Ione Sanderson (ur. 14 marca 1956 w regionie Saint Elizabeth na Jamajce) – brytyjska lekkoatletka, która specjalizowała się w rzucie oszczepem.

Jej rodzice wyemigrowali z Jamajki do Wielkiej Brytanii w poszukiwaniu pracy. Do 1965 roku Sanderson mieszkała na Karaibach pod opieką swojej babci i w wieku dziewięciu lat przeniosła się do rodziców, którzy pracowali wówczas w East Midlands[1].

Sześciokrotna uczestniczka igrzysk olimpijskichMontreal 1976, Moskwa 1980, Los Angeles 1984, Seul 1988, Barcelona 1992 oraz Atlanta 1996. W 1976 zajęła 10. miejsce, w 1980 nie awansowała do finału, w Los Angeles w 1984 wywalczyła złoty krążek, w 1988 ponownie nie udało jej się awansować do finału, w 1992 uplasowała się na 4. miejscu, a w 1996 zajęła odległe miejsce w eliminacjach[1].

Sanderson trzy razy stawała na najwyższym stopniu podium igrzysk wspólnoty narodówEdmonton 1978, Edynburg 1986 oraz Auckland 1990[2].

W mistrzostwach świata startowała dwukrotnie. W roku 1983 oraz 1987 zajmowała czwartą lokatę[3].

Na mistrzostwach Europy w 1974 w Rzymie nie zakwalifikowała się do finału[4]. Swój jedyny medal mistrzostw Europy – srebrny – zdobyła w roku 1978 w Pradze[5]. Jej trzeci występ w europejskim czempionacie miał miejsce 12 lat później – w Splicie zajęła jedenastą lokatę[6].

Rekord życiowy w rzucie oszczepem: 73,58 (1983)[1].

Po zakończeniu kariery pracowała m.in. jako komentator sportowy oraz prezenterka telewizyjna[1]. Odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d SR/Olympic Sport (ang.). [dostęp 19 czerwca 2009].
  2. GBRAthletics: Commonwealth Games (ang.). [dostęp 19 czerwca 2009].
  3. Mark Butler (red.), IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook, IAAF, 2019, s. 346–347 [dostęp 2019-11-17] (ang.).
  4. Berlin 2018 Leichtatletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 552 [dostęp 2019-11-17] (ang.).
  5. Berlin 2018 Leichtatletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 560 [dostęp 2019-11-17] (ang.).
  6. Berlin 2018 Leichtatletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 585 [dostęp 2019-11-17] (ang.).