Maria Andrejczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Andrejczyk
Ilustracja
Maria Andrejczyk (10.08.2019)
Pełne imię i nazwisko

Maria Magdalena Andrejczyk

Data i miejsce urodzenia

9 marca 1996
Suwałki

Wzrost

174 cm

Informacje klubowe
Klub

LUKS Hańcza Suwałki[1]

Trener

Karol Sikorski[1]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
srebro Tokio 2020 lekkoatletyka
rzut oszczepem
Mistrzostwa Europy juniorów
złoto Eskilstuna 2015 rzut oszczepem
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Maria Magdalena Andrejczyk (ur. 9 marca 1996 w Suwałkach) – polska lekkoatletka specjalizująca się w rzucie oszczepem, dwukrotna olimpijka (2016, 2020), wicemistrzyni olimpijska.

Medalistka mistrzostw Polski we wszystkich kategoriach wiekowych oraz ogólnopolskiej olimpiady młodzieży. Rekordzistka Polski seniorek (71,40 m, 9 maja 2021 roku w Splicie – 3. wynik w historii światowej lekkoatletyki) i juniorek (62,11 m, 1 sierpnia 2015 roku w Cetniewie[2]).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 9 marca 1996 w Suwałkach[3]. Jest córką Małgorzaty z domu Karłowicz (była kulomiotka) i Tomasza, ma czterech braci[4]. Pochodzi z miejscowości Kukle w powiecie sejneńskim. Treningi lekkoatletyczne rozpoczęła w piątej klasie szkoły podstawowej pod okiem nauczyciela wychowania fizycznego Karola Sikorskiego[5]. W czasie nauki w Gimnazjum nr 2 w Sejnach reprezentowała w latach 2010–2011 tamtejszy Uczniowski Klub Sportowy przy Liceum Ogólnokształcącym, w ostatniej klasie została zawodniczką Hańczy Suwałki. W Liceum Ogólnokształcącym w Sejnach łączyła naukę i grę w siatkówkę z treningami lekkoatletycznymi[6]. Po zdaniu matury w 2015 roku, w 2016 roku podjęła studia na filologii angielskiej na Uniwersytecie w Białymstoku[7], rok później przeniosła się na filologię angielsko-rosyjską (specjalizacja translatorska) w PWSZ w Suwałkach, którą ukończyła w 2019 roku[8][9].

W 2011 roku zdobyła pierwszy medal imprezy rangi mistrzostw Polski – złoto czempionatu młodzików w Kielcach[10]. Pierwszą imprezą międzynarodową, w jakiej wystartowała, były mistrzostwa świata juniorów młodszych w Doniecku w 2013 roku, które ukończyła na etapie eliminacji[11]. Rok później zajęła 5. miejsce na juniorskich mistrzostwach świata w Eugene[12][13]. W 2015 na zawodach w Eskilstunie została mistrzynią Europy juniorów w Eskilstunie[14][15].

W czerwcu 2016 roku zdobyła pierwsze miejsce w mistrzostwach Polski seniorów[16]. W lipcu wzięła udział w mistrzostwach Europy w Amsterdamie, jednakże występ zakończyła na eliminacjach, w których zajęła 13. miejsce (do awansu do finału zabrakło 20 cm[17][18]).

16 sierpnia na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro ustanowiła nowy rekord Polski w rzucie oszczepem z wynikiem 67,11 m, wygrywając eliminacje[19][20]. Dwa dni później w konkursie finałowym zajęła 4. miejsce przegrywając rywalizację o brązowy medal o 2 cm z dwukrotną mistrzynią olimpijską, Czeszką Barborą Špotákovą[21]. Tuż po konkursie olimpijskim, zaczęła odczuwać zmęczeniowe pęknięcie barku, które operowano w grudniu 2016 roku[22].

W 82. Plebiscycie na 10 Najlepszych Sportowców Polski 2016 roku uznano ją za Odkrycie Roku. Z powodu rehabilitacji opuściła sezon 2017, a w kolejnym roku nie powróciła do pełni formy (5. miejsce na mistrzostwach Polski w Lublinie). W październiku 2018 roku zdiagnozowano u niej kostniakomięsaka, którego szybko wyleczono[23].

23 sierpnia 2019 zdobyła po raz drugi mistrzostwo Polski seniorów wynikiem 59,00 m[24]. Nieudane były dla niej późniejsze mistrzostwa świata w Dosze, na których nie przeszła eliminacji[25].

9 maja 2021 podczas Pucharu Europy Miotaczy w Splicie ponownie pobiła rekord Polski wynikiem 71,40. Był to trzeci wynik w historii tej dyscypliny i najlepszy wynik w ciągu dziesięciu lat[26][27].

W 2021 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[28].

Progresja wyników[edytuj | edytuj kod]

Rok 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2018 2019 2020 2021
Odległość 28,51 41,21 44,58 41,24 56,53 62,11 67,11 54,24 63,39 65,70 71,40

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Lokata Wynik
2013 Mistrzostwa świata juniorów młodszych Ukraina Donieck el. – 26. miejsce 45,14[a]
2014 Mistrzostwa świata juniorów Stany Zjednoczone Eugene 5. miejsce 53,66
2015 Mistrzostwa Europy juniorów Szwecja Eskilstuna Gold medal europe.svg 1. miejsce 59,73
Mistrzostwa świata Pekin el. – 28. miejsce 56,75
2016 Mistrzostwa Europy Holandia Amsterdam el. – 13. miejsce 57,93
Igrzyska olimpijskie Brazylia Rio de Janeiro 4. miejsce 64,78
2019 Puchar Europy w rzutach Słowacja Šamorín 1. miejsce (grupa B) 60,56
Superliga drużynowych mistrzostw Europy Polska Bydgoszcz 2. miejsce 63,39
Mistrzostwa świata Katar Doha el. – 22. miejsce 57,68
2021 Puchar Europy w rzutach Chorwacja Split 1. miejsce 71,40
Igrzyska olimpijskie Japonia Tokio Silver medal.svg 2. miejsce 64,61

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Oszczep juniorek młodszych o wadze 500 g.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Maria ANDREJCZYK – Statystyki PZLA – DOMTEL-SPORT. domtel-sport.pl. [dostęp 2020-05-12].
  2. Adam Muśko: Maria Andrejczyk z rekordem i minimum na mistrzostwa świata. sport.pl, 1 sierpnia 2015. [dostęp 2020-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 maja 2020)]. (pol.).
  3. Polska Reprezentacja Olimpijska Rio 2016: Lekkoatletyka. olimpijski.pl. [dostęp 2020-05-12]. (pol.).
  4. Helena Wysocka, Maria Andrejczyk: Chcę być na szczycie, dokopać swoim rywalkom, Gazeta Współczesna, 29 sierpnia 2016 [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-12] (pol.).
  5. Maria Andrejczyk (lekkoatletyka) – Kierunek Tokio, kierunektokio.pl [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-12] (pol.).
  6. Patryk Kurkowski, Maria Andrejczyk w Rio podbiła serca kibiców. „Niektórzy prosili mamę o moją rękę” – WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 6 września 2016 [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-12] (pol.).
  7. Olimpijka z Rio de Janeiro Maria Andrejczyk rozpoczyna studia na UwB, Polskie Radio Białystok, 4 października 2016 [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-12] (pol.).
  8. Maria Andrejczyk przygotowuje się do nowego sezonu. Wywiad z oszczepniczką Hańczy Suwałki (zdjęcia, wideo), Gazeta Współczesna, 21 listopada 2018 [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-12] (pol.).
  9. Olgierd Kwiatkowski, Ulubienica polskich kibiców: Za dużo łez nie było. Wszystko za mną, sport.interia.pl, 28 października 2019 [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-12] (pol.).
  10. Tomasz Wieczorek, Mały Memoriał Janusza Kusocińskiego – 2. dzień, pzla.pl, 2 października 2011 [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-12] (pol.).
  11. Javelin Throw (500g) Summary 8th IAAF World Youth Championships, www.worldathletics.org [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-12] (ang.).
  12. Javelin Throw Series Result IAAF World Junior Championships 2014, www.worldathletics.org [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-12] (ang.).
  13. Maciej Jałoszyński: MŚJ Eugene 2014: 22.06 i Bukowiecki deklasuje rywali. pzla.pl, 27 lipca 2014. [dostęp 2020-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 maja 2020)]. (pol.).
  14. Competitions – European Athletics Championships – History – European Athletics, european-athletics.org [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-02] (ang.).
  15. Maciej Jałoszyński: MEJ 2015: złote polskie rzuty w Eskilstunie. pzla.pl, 19 lipca 2015. [dostęp 2020-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 maja 2020)]. (pol.).
  16. Maciej Jałoszyński, Małgorzata Reszka: 92. MPS: złota Swoboda, dalekie rzuty oszczepem. pzla.pl, 24 czerwca 2016. [dostęp 2020-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 maja 2020)]. (pol.).
  17. Competitions – European Athletics Championships – History – European Athletics, european-athletics.org [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-02] (ang.).
  18. ME W AMSTERDAMIE – dzień II: Karol pofrunął do finału. pzla.pl, 2016-07-07. [dostęp 2020-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 maja 2020)]. (pol.).
  19. Parker Morse: Report: women’s javelin qualifying – Rio 2016 Olympic Games. worldathletics.org, 17 sierpnia 2016. [dostęp 2020-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 maja 2020)]. (ang.).
  20. RIO 2016 – dzień V: Genialna Majka!. pzla.pl, 17 sierpnia 2016. [dostęp 2020-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 maja 2020)]. (pol.).
  21. rav: RIO 2016 – dzień VII: pożegnanie Tomka, 2 centymetry Majki. pzla.pl, 19 sierpnia 2016. [dostęp 2020-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 maja 2020)]. (pol.).
  22. Kacper Bartosiak, Maria Andrejczyk powraca. „Byłam w bardzo ciemnym miejscu…”, weszlo.com, 29 sierpnia 2018 [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-12] (pol.).
  23. Steve Landells, Fuelled by a warrior spirit, quitting not an option for rising javelin star Andrejczyk, www.worldathletics.org, 11 maja 2020 [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-12] (ang.).
  24. Maria Andrejczyk mistrzynią Polski w rzucie oszczepem. Strona internetowa Radia Zet. [dostęp 2019-08-23].
  25. Maciej Jałoszyński, MŚ Doha 2019 – dzień IV: piąte miejsce Kamili Lićwinko, pzla.pl, 30 września 2019 [dostęp 2020-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-12] (pol.).
  26. 71,40 – kosmos Marii Andrejczyk, Przegląd Sportowy, 9 maja 2021 [dostęp 2021-08-06] (pol.).
  27. Telewizja Polska S.A, Niewiarygodne! Andrejczyk centymetry od rekordu świata! [WIDEO], sport.tvp.pl, 9 maja 2021 [dostęp 2021-08-06] (pol.).
  28. M.P. z 2021 r. poz. 1023

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]