The McGuire Sisters

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The McGuire Sisters
ilustracja
Rok założenia 1952
Rok rozwiązania 1968
Pochodzenie Middletown, Ohio
Gatunek pop
Byli członkowie
Christine McGuire, Dorothy McGuire, Phyllis McGuire

The McGuire Sisters – amerykańska grupa wokalna składająca się z trzech śpiewających sióstr: Christine (ur. 1926), Dorothy (ur. 1928) i Phyllis (ur. 1931) McGuire. Ich najpopularniejszymi piosenkami są m.in. "Sincerely", "May You Always" i "Sugartime".

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie trzy siostry urodziły się w Middletown, w stanie Ohio[1], a dorastały w Miamisburgu. Ich matka była w tamtejszym kościele prostestanckim ministrem i pozwalała córkom śpiewać w chórku. Siostry zaczęły śpiewać w 1935 (najmłodsza z nich, Phyllis, miała zaledwie cztery lata) i występowały na pogrzebach, ślubach i innych uroczystościach kościelnych. Później śpiewały także w bazach wojskowych i szpitalach polowych (do 1949).

W roku 1952 wystąpiły w show telewizyjnym Arthur Godfrey's Talent Scouts. Po tym występie Arthur Godfrey, jego pomysłodawca i prowadzący, zdecydował się zatrudnić je w innych programach telewizyjnych, gdzie występowały przez następne siedem lat, do roku 1959. Występowały m.in. w show Deana Martina, a także Danny'ego Kaye i Miltona Berle.

W swojej karierze śpiewały na żywo także przed znanymi politykami i osobami publicznymi - m.in. przed pięcioma prezydentami Stanów Zjednoczonych: Richardem Nixonem, Geraldem Fordem, Jimmym Carterem, Ronaldem Reaganem i George’em Bushem; a także przed królową brytyjską Elżbietą II.

Ich płyty odniosły w Stanach Zjednoczonych niemały sukces - Sincerely, Picnic i Sugartime sprzedały się w milionowym nakładzie[1]. W roku 1968 siostry zdecydowały o zakończeniu wspólnej działalności. Phyllis przez jakiś czas występowała jeszcze jako solistka, jednak po kilku latach zrezygnowała. Siostry dawały już tylko okazjonalne koncerty. W 2001 zostały wprowadzone na Vocal Group Hall of Fame, a także na Coca-Cola Hall of Fame oraz Headliners' Hall of Fame[2].

Dorothy McGuire zmarła 7 września 2012 w Paradise Valley, Arizona w wyniku powikłań choroby Parkinsona[3].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Piosenka Pozycja na listach przebojów
US US
AC
UK[4]
1954 "Pine Tree, Pine Over Me" 26 -
"Goodnight, Sweetheart, Goodnight" 7 -
"Muskrat Ramble" 10 -
"Lonesome Polecat" 28 -
"Christmas Alphabet" 25 -
1955 "Sincerely" 1 - 14
"No More" 17 - 20
"It May Sound Silly" 11 -
"Doesn't Anybody Want Me?" - -
"Something's Gotta Give" 5 -
"Rhythm 'n Blues" - -
"He" 10 -
"Give Me Love" 95 -
1956 "Missing" 44 -
"Picnic" 13 -
"Delilah Jones" 37 - 24
"Weary Blues" 32 -
"In the Alps" 63 -
"Ev'ry Day of My Life" 37 -
"Endless" 52 -
"Goodnight, My Love, Pleasant Dreams" 32 -
1957 "Sugartime" 1 - 14
"Ding Dong" 25 -
1958 "Volare" 80 -
1959 "May You Always" 11 - 15
"Summer Dreams" 55 -
"Peace" 85 -
1960 "Livin' Dangerously" 97 -
"The Last Dance" 99 -
1961 "Just For Old Time's Sake" 20 -
"Tears On My Pillow" 59 12
"Just Because" 99 -
1964 "I Don't Want To Walk Without You" (Solo Phyllis) 79 13
1966 "Truer Than You Were" - 30

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Ze względu na swą pozycję w kościele matka zabraniała siostrom McGuire słuchać muzyki świeckiej. Często musiały one przemycać płyty swoich ulubionych zespołów (jednym z nich były The Andrews Sisters) i po kryjomu ich słuchać.
  • Siostry zostały dostrzeżone przez Karla Taylora, menedżera i założyciela własnej orkiestry. Anegdota mówi, że Taylor przejeżdżał ze swoją żoną nieopodal kościoła, w którym Phyllis, Christine i Dorothy występowały, i usłyszał ich śpiew. Zachwycił się nim do tego stopnia, że zawrócił samochód na środku drogi i po wyjściu sióstr z kościoła wręczył im swoją wizytówkę ze słowami, że gdyby kiedykolwiek chciały zacząć śpiewać z jego zespołem, mogą w każdej chwili się z nim skontaktować i rozpocząć współpracę. Po niedługim czasie siostry McGuire śpiewały już z orkiestrą Taylora w Van Cleef Hotelu w Dayton[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Joseph Murrells: The Book of Golden Discs. Londyn: Barrie and Jenkins Ltd.. ISBN 0-214-20512-6.
  2. Kathy Shayna Shocket: 50th anniversary party reunites legendary trio (ang.). azcentral.com, 2008-12-10. [dostęp 2012-09-10].
  3. Peter Keepnews: Dorothy McGuire, of Singing Sister Act, Dies at 84 (ang.). nytimes.com, 2012-09-09. [dostęp 2012-09-10].
  4. David Roberts: British Hit Singles & Albums. London: Guinness World Records Limited, 2006. ISBN 1-904994-10-5.
  5. The McGuire Sisters Inductees

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]