Theo Morell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Theodor Gilbert Morell
Theo Morell.jpg
Data i miejsce urodzenia 22 lipca 1886
Trais-Münzenberg, Górna Hesja
Data i miejsce śmierci 26 maja 1948
Tegernsee, Bawaria

Theodor Gilbert Morell, zdrobniale Theo Morell (ur. 22 lipca 1886 w Trais-Münzenberg, Górna Hesja, zm. 26 maja 1948 w Tegernsee w Bawarii) – osobisty lekarz Adolfa Hitlera.

Młodość[edytuj]

Po ukończeniu szkoły powszechnej i gimnazjum, które ukończył wzorowo zaczął studiować parazytologię, immunologię, psychiatrię, laryngologię i ginekologię w uczelniach Heidelbergu, Grenoble, Paryża i Monachium. W 1913 doktoryzował się (z prawem wykonywania zawodu w Bawarii) jako ginekolog.

Lekarz[edytuj]

Po krótkim epizodzie asystenta w szpitalu w Bad Kreuznach zatrudnił się jako lekarz okrętowy w liniach Woehermanna, a potem Norddeutscher Lloyd (NDL). Nabyta praktyka specjalizowała go jednak ostatecznie jako urologa. Po zejściu na ląd i doświadczeniach I wojny światowej w 1918 otworzył skromny gabinet lekarski w Berlinie, przy zacisznej Beyreuther Strasse.

W 1920 roku poślubił bogatą aktorkę Johannę „Honi” Möller, której posag umożliwił luksusowe wyposażenie gabinetu i uniezależnienie go od pacjentów z ubezpieczalni.

W 1933 roku, po dojściu do władzy narodowych socjalistów, Morella okrzyknięto „Żydolekiem”, jako że przez następne 5 lat (do 1938) przyjmował pacjentów Żydów. Niemniej tego samego roku wstąpił do NSDAP.

W 1935 przeniósł gabinet na szykowną Kurfürstendamm 216, specjalizując się również w leczeniu chorób wenerycznych.

U boku Hitlera[edytuj]

W 1936 roku jego pacjentem został Heinrich Hoffmann – „nadworny fotograf” i przyjaciel Adolfa Hitlera, cierpiący na rzeżączkę. Zakończona skuteczną terapią znajomość doprowadziła do bezpośredniego spotkania z Hitlerem, a w konsekwencji do objęcia posady „nadwornego lekarza Führera”, którą piastował aż do 22 kwietnia 1945 roku. Towarzyszył Hitlerowi we wszystkich kwaterach głównych i przy okazji stworzył koncern fabryk farmaceutycznych pod nazwą „Hamma”.

Lecząc Hitlera, wykorzystywał ok. 70 substancji działających doraźnie i powodujących natychmiastowe zniesienie dolegliwości, głównie wlewki, sztuczne multiwitaminy, kolonie nieznanych bakterii, rzekome antybiotyki, hormony, narkotyki i trucizny (strychnina). Skutecznie odpierał ataki innych lekarzy Karla Brandta, Erwina Giesinga i innych zarzucających mu działanie na szkodę pacjenta „A” i utrzymał swą pozycję niemal do końca wojny.

22 kwietnia 1945 roku Hitler stracił zaufanie do Morella i odprawił go ze swojego bunkra.

Śmierć[edytuj]

Morell po przybyciu do Berchtesgaden, załamany sposobem odprawy na krótko zamieszkał w Berghofie lub raczej w tym, co po nim zostało. 18 maja 1945 był już przesłuchiwany przez aliantów w szpitalu w Bad Reichenhall, a 17 lipca 1945 został ostatecznie uwięziony.

Przez następne 3 lata przebywał bezproduktywnie w stanie stale pogarszającej się poczytalności, rozpadu osobowości i ciężkiej arteriosklerozy w różnych obozach internowania, by ostatecznie zostać porzuconym przez aliantów na dworcu kolejowym w Monachium „jako nieprzydatny do dalszych przesłuchań”. Zmarł bez świadomości, opuszczony przez żonę, w ubóstwie i samotności 26 maja 1948 w szpitalu Alpenhoff w Tegernsee.


Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]