Tokaj (miasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta Tokaj. Zobacz też: Tokaj.
Tokaj
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Węgry
Komitat Borsod-Abaúj-Zemplén
Powiat Tokaj
Powierzchnia 28,2 km²
Populacja (I 2011)
• liczba ludności
• gęstość

4 886[1]
173,3 os./km²
Nr kierunkowy 47
Kod pocztowy 3910
Położenie na mapie Węgier
Mapa lokalizacyjna Węgier
Tokaj
Tokaj
Ziemia48°07′17,20″N 21°24′44,89″E/48,121444 21,412469
Strona internetowa
Portal Portal Węgry
Ulica w Tokaju
Tokaj (2003)

Tokaj – miasto powiatowe w komitacie Borsod-Abaúj-Zemplén w północno-wschodnich Węgrzech.

Położenie[edytuj]

Tokaj leży u zbiegu Bodrogu i Cisy, u południowych podnóży wulkanicznej góry Tokaj (także Kopasz, 515 m n.p.m.). Miasteczko jest stolicą tokajskiego regionu winiarskiego.

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka o okolicy Tokaj pojawia się w 1067 roku a Tokaj jako nazwę osady nadmienia się w 1353 roku.

W roku 1074 pod miasteczkiem miała miejsce bitwa wojsk Gejzy I z wojskami króla Salomona.

W widłach dwóch wielkich rzek już w  XI w. stał zamek, zniszczony później przez Tatarów.

W XIII w. za panowania  króla Béla IV osiedlili się w Tokaju włoscy winiarze.

W XIV wieku wzniesiono tu zamek kamienny. 

W późniejszych latach miejsce bitwy z Turkami w roku 1567, rezydencja Jana Hunyadyego i Macieja Korwina

Znaczenie twierdzy wzrosło w czasach panowania Jana Zapolyi (1526-1540), który obdarzył miasto wieloma  przywilejami.  

 W drugiej połowie XVI w. Tokaj spustoszyli Turcy a wkrótce przeszedł on na własność Stefana Batorego, potem Gabora Bethlena, a w końcu Rakoczych. Dzięki dochodom z winnic Franciszek Rakoczy II mógł finansować powstanie przeciw Habsburgom.

W 1705 r. zarządził on zburzenie zamku. 

Rozkwit  winiarstwa w  Tokaju nastąpił w XVII-XVIII w., gdy  w okolicy osiedlili się kupcy greccy. 

Po 1945 r. winnice zostały rozdrobnione, centralną rolę regionu winiarskiego powoli zajęło miasto Salgótarján.  

W 1952 r. Tokaj pozbawiono praw miejskich, które odzyskał dopiero w 1986 r. 

W 2002 r. UNESCO wpisało tokajski region winiarski na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego. 

Zwiedzanie[edytuj]

Śródmieście – Plac Kossutha

Centrum miasta tworzy plac Kossutha z fontanną Bachusa. Swój dzisiejszy wygląd miasto Tokaj osiągnęło w XIX wieku. Wówczas to w okolicach dzisiejszego placu Kossutha zbudowane zostały domy greckich kupców pałace, zajazd Arany Sas Fogadó. Kościół rzymskokatolicki pochodzi z 1909 r.

Piwnice

Obok kościoła widać kamienny przedsionek 600-letnich piwnic Rakoczego. Według tradycji tu w roku 1526 wybrany został na króla Jan Zapolya. Labirynt podziemnych korytarzy sięga 1,5 km w głąb góry. System piwnic ciągnący się po dzisiejszym centrum miasta liczy sobie kilkaset lat, w niektórych piwnicach przechowywano wina już w XV – XVI wieku. Poza tym w mieście znajduje się mnóstwo otwartych piwnic, gdzie mile widziani goście mogą delektować się światowej sławy winem Tokaj Aszú.

Muzeum Tokajskie

Niedaleko placu Kossutha, przy Bethlen utca 7, w dawnym domu greckich handlarzy wina znajduje się Muzeum Tokajskie. Zebrano tu m.in. wypowiedzi znanych osób na temat Tokaju, kolekcję narzędzi winiarskich, archiwa miejskie

Galeria

Tokaji Galéria (Rákóczi u.) mieści się w późnobarokowej cerkwi a Centrum Kultury w budynku dawnej synagogi przy Serház utca.

Imprezy[edytuj]

Festiwal Wina Tokajskiego - około Dnia Orbana (25 maja)

Tokajskie Święto Winobrania- jesienią.

Miasta partnerskie[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]