Tomasz Mościcki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tomasz Mościcki
Data urodzenia 1965
Zawód krytyk teatralny, dziennikarz, fotografik
Narodowość  Polska

Tomasz Mościcki (ur. 1965) – polski krytyk teatralny, historyk teatru, dziennikarz Polskiego Radia oraz artysta fotografik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Wiedzy o Teatrze Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Od 1990 roku związany z Polskim Radiem (Program III: 1990-1994, Polskie Radio BIS 1994-2004, Polskie Radio Program II - 2004 - ), tworzył na tych antenach audycje poświęcone bieżącemu życiu teatralnemu, a także cykle dokumentalne wokół historii polskiego teatru i jego największych osobowości. Niezależnie od działalności antenowej od 1990 roku czynnie uprawiał i wciąż uprawia krytykę teatru współczesnego na łamach czasopism "Po prostu", "Życie", "Dziennik", ODRA", Foyer" i inne).

Jest także historykiem teatru, autorem książek poświęconych teatrom Warszawy. W 2008 roku opublikował monografię słynnego teatru Qui Pro Quo Kochana stara buda. Teatr Qui Pro Quo 1919-1931, nagrodzonej II nagrodą KLIO. W 2009 roku ukazały się Teatr Warszawy 1939. Kronika, zaś roku 2012 opublikował Teatry Warszawy 1944-1945. Kornika, monumentalna monografię warszawskich scen ostatnich miesięcy II Wojny Światowej i pierwszego roku powojennego. Książkę nagrodzono Warszawską Premierą Literacką stycznia 2013 roku, a także Nagrodą Literacką Miasta Stołecznego Warszawy (2013), w tym roku przyznano mu także Nagrodę ZASP im. Leona Schillera.

Laureat nagrody dla "Teatralnej Książki Roku" (2017), przyznawanej przez Sekcję Krytyków Teatralnych Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Instytutu Teatralnego, w ramach Nagrody im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, za książkę Warszawskie sezony teatralne 1944–1949[1]. Za tę książkę był także nominowany do Nagrody Literackiej m. st. Warszawy (2017)[2][3]. Książka ta zdobyła także nagrodę Warszawskiej Premiery Literackiej stycznia 2017 roku. Wspólnie z Januszem Majcherkiem został laureatem Warszawskiej Premiery Literackiej (2018) za książkę Kryptonim "Dziady" Teatr Narodowy 1967–1968[4].

Od 1995 roku jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików, zaś w latach 1996-2005 był członkiem władz związku[5][6]. Oprócz tradycyjnej fotografii czarno-białej oraz cyfrowej zajmuje się historycznymi procesami fotograficznymi (od 1992 roku specjalizuje się w technice gumy dwuchromianowej). Ma na swoim koncie wystawy w Polsce i za granicą. jego prace znajdują się w zbiorach polskich (Muzeum w Kazimierzu, Biblioteka Narodowa) a także za granicą (Nikozja, Saloniki). Jego główną inspiracją jest fotografia krajobrazowa, lecz dużą część swojej twórczości poświęcił polskiemu prawosławiu, a to zaprowadziło go na Świętą Górę Athos (Grecja), którą fotografuje od 2001 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Warszawa. Nagrody Polskiego Ośrodka ITI, www.e-teatr.pl [dostęp 2018-02-09].
  2. Teatr w Polsce - polski wortal teatralny, www.e-teatr.pl [dostęp 2018-02-09].
  3. Warszawa. Ogłoszono nominacje do Nagrody Literackiej, www.e-teatr.pl [dostęp 2018-02-09].
  4. Janusz Majcherek i Tomasz Mościcki, Warszawska Premiera Literacka w Klubie Księgarza, 30 stycznia - SKP, „SKP”, 23 stycznia 2018 [dostęp 2018-02-09] (pol.).
  5. Tomasz Grzyb, guma.art.pl, www.guma.art.pl [dostęp 2018-02-09].
  6. MARIUSZ HERMANOWICZ, T. Moscicki - Swieta Gora, fototapeta.art.pl [dostęp 2018-02-09].