Tongeren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tongeren
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Belgia
Prowincja  Limburgia
Burmistrz Patrick Dewael (od 1995)
Powierzchnia 87,56 km²
Populacja (2006)
• liczba ludności
• gęstość

29 687
339 os./km²
Nr kierunkowy 012
Kod pocztowy 3700
Położenie na mapie Limburgii
Mapa lokalizacyjna Limburgii
Tongeren
Tongeren
Położenie na mapie Belgii
Mapa lokalizacyjna Belgii
Tongeren
Tongeren
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Tongeren
Tongeren
Ziemia 50°46′N 5°27′E/50,766667 5,450000
Strona internetowa
Bazylika w Tongeren

Tongeren (fr. Tongres) – miasto w północno-wschodniej Belgii, w prowincji Limburgia, nad rzeką Jeker (dopływ Mozy). Tongeren jest najstarszym miastem Belgii. Istniało już w 15 r. p.n.e.

Historia[edytuj]

Atuatuca Tungrorum[edytuj]

Przed podbojem przez Rzymian, teren ten był zamieszkany przez belgijskie plemię Eburonów. W czasie kampanii Juliusza Cezara w I wieku p.n.e. Ambiorix, przywódca plemienia, był dowódcą powstania przeciwko Cezarowi i zabił cały legion Rzymian w pobliżu miejsca zwanego Atuatuca. Zwycięstwo było krótkotrwałe i całe plemię zostało wymordowane, a inne plemię, Tungri, zachowujące się przyjaźnie wobec Cezara, zajęło jego miejsce. Obóz rzymski przekształcił się w osadę zwaną Atuatuca Tungrorum, która była stolicą dystryktu Tungri. Osada położona przy drodze łączącej Kolonię z Bavay i otoczona żyznymi ziemiami, szybko stała się jednym z największych rzymskich centrów administracyjnych i militarnych w I wieku. W roku 70 Atuatuca Tungrorum została spalona podczas oblężenia. W II wieku wzniesiono pierwsze, liczące 4,5 km mury obronne, których części przetrwały do dziś. W IV wieku miasto stało się centrum chrześcijańskiej diecezji – jednej z pierwszych w Niderlandach – której przewodził Święty Serwacy, biskup Tongeren, a potem Maastricht.

Średniowiecze[edytuj]

Okres merowiński (VVII wiek) nie jest dobrze udokumentowany. Budowa nowego kościoła i ufundowanie kapituły kanoników miało miejsce w czasach Karolingów – bazylika stoi w miejscu, w którym znajdował się dawny dom biskupi. Budowa istniejącej do dziś Bazyliki Naszej Pani rozpoczęła się na początku XIII wieku. W tym samym czasie wzniesiono też nowe mury obronne, ratusz, kilka kościołów i klasztorów, w tym także klasztor beginek. Miasto stało się najważniejszym miastem diecezji Liège. Od tego czasu miasto zaczęło się rozwijać i przyciągać kupców i rzemieślników.

Od XVII wieku do dnia dzisiejszego[edytuj]

Tongeren zostało praktycznie zrównane z ziemią w 1677 roku przez żołnierzy Ludwika XIV i zostało całkowicie odbudowane dopiero po 1830 roku.

Zabytki[edytuj]

Pomnik Ambiorixa
  • Bazylika Naszej Pani (Onze-Lieve-Vrouwe) z 64 metrową wieżą. Zgodnie z legendą Święty Serwacy zbudował w tym miejscu pierwszy kościół już w IV wieku – archeologowie odkryli, iż faktycznie z tym miejscu znajdowały się kamienne konstrukcje, a w IX wieku istniał w tym miejscu karoliński kościół. Najsławniejszym skarbem bazyliki jest figura Naszej Pani z Tongeren wykonana w 1475 roku. W kościele znajdują się różne relikwie religijne z różnych epok – od czasów Merowingów aż do XIX-wiecznych.
  • kościół św. Katarzyny, znany także jako kościół beginek, jest jednym z najstarszych kościołów w Tongeren. Zbudowany został w stylu gotyckim w 1294 roku, ale wiele razy był modernizowany.
  • pomnik Ambiorixa – belgijskiego bohatera narodowego, do złudzenia przypominającego komiksowego Asteriksa.
  • beginaż, który jest najstarszym tego typu zabytkiem w prowincji Limburgia. Zostały one ufundowane w 1257 roku. Miasto w mieście, jak nazywano ten obszar, aż do XIX wieku było odgrodzone od pozostałej części miasta murem. W XVII wieku zakon liczył nie mniej niż 300 kobiet. Kompleks ten znajduje się na liście światowego dziedzictwa kulturalnego UNESCO.
  • beffroi, która również znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
  • romański mur obronny z II wieku.

Znani mieszkańcy[edytuj]

Miasta partnerskie[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]