To jest dobry artykuł

USS Freedom (ID-3024)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
USS Freedom (ID-3024)
USS Freedom (ID-3024)
USS Freedom (ID-3024)
Historia
Stocznia Blohm & Voss, Hamburg[1]
Wodowanie 3 lutego 1894[1]
 Cesarstwo Niemieckie
Nazwa SS Wittekind
Wejście do służby 1894
Wycofanie ze służby 8 sierpnia 1914[2]
 US Navy
Nazwa USAT Iroquois
USS Freedom
Wejście do służby 24 stycznia 1919[3]
Wycofanie ze służby 23 września 1919[3]
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 4997 GRT
Długość 124.69 m
Szerokość 14.03 m
Napęd
maszyna parowa potrójnego rozprężania, 2500 KM, 2 śruby
Prędkość 12 węzłów
Załoga 70

USS Freedom (ID-3024) – statek pasażersko-towarowy służący w United States Navy w czasie I wojny światowej. Początkowo pływał pod nazwą SS Wittekind dla linii North German Lloyd, po zajęciu przez Stany Zjednoczone w 1917 służył także pod nazwami USAT Iroquois i USAT Freedom.

SS "Wittekind" został zbudowany w Niemczech do służby na linii BremaNowy Jork w ramach Roland Line dla armatora North German Lloyd. Jego siostrzanym statkiem był SS "Willehad". W marcu 1900 statek został przedłużony, ponieważ właściciele uznali, że poprzednia pojemność była niewystarczająca. W samym roku transportowiec przewiózł pierwsze transporty żołnierzy niemieckich do Chin w ramach porozumienia ośmiu narodów, mającego zakończyć powstanie bokserów. Na początku I wojny światowej, tj. w sierpniu 1914, statek został internowany w Bostonie przez neutralne wówczas Stany Zjednoczone.

Gdy kraj ten włączył się do wojny w kwietniu 1917, "Wittekind" został zajęty i przekazany United States Shipping Board. Przemianowany na "Iroquois", został przebudowany i wyczarterowany United States Army jako statek transportowy. W 1918 został przemianowany na "Freedom". W styczniu 1919 jednostka została włączona do służby w United States Navy i przewiozła prawie 5 tysięcy żołnierzy z Europy do USA po zakończeniu wojny. Wycofany ze służby we wrześniu 1919, zatrzymany w rezerwie na kolejne pięć lat, zezłomowany zaś w 1924.

SS "Wittekind"[edytuj | edytuj kod]

SS "Wittekind" został zbudowany w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu dla przedsiębiorstwa North German Lloyd’s Roland Line, świadczącego usługi transportowe pomiędzy Bremą a Nowym Jorkiem. Zwodowany 3 lutego 1894, otrzymał nazwę od Wittekinda (ok. 730–808) – diuka Saksonii. Wraz ze siostrzanym "Willehad" był pierwszym dwuśrubowym parowcem zbudowanym specjalnie dla North German Lloyd. Nowy liniowiec wypłynął w swoją dziewiczą podróż do Hoboken (New Jersey) 14 kwietnia[1].

Szybko stwierdzono, że "Wittekind" i "Willehad" nie mogą przewozić wystarczającej liczby towarów, więc sporządzono plany przedłużenia obu jednostek ("Willehad" jednak nigdy nie został przedłużony)[1]. Mostek "Wittekind" został przeniesiony bliżej dziobu, a za nim zainstalowano luk ładowni. Następnie statek rozcięto na dwie części przed nową pozycją mostku i dodano nową, 60-stopową (18,29 m) sekcję kadłuba, co znacznie zwiększyło pojemność jednostki[2]. Źródła podają różne miejsca przebudowy: stocznię Seebeck w Niemczech lub Tyne Pontoons & Drydock Co. w Newcastle[4]. Pewne jest jednak, że prace zakończono do marca 1900[2].

3 lipca 1900 "Wittekind" i SS "Frankfurt" wypłynęły z Bremerhaven jako pierwsze transportowce przewożące niemieckich żołnierzy będących częścią porozumienia ośmiu krajów mającego zakończyć powstanie bokserów w Chinach. Statek pozostał w służbie krajowej jako transportowiec i statek szpitalny do października 1901, później pływał do Baltimore, Galveston, Montrealu i portów Ameryki Południowej do połowy 1914[2].

Statek był w rejsie do Montrealu, gdy Wielka Brytania przystąpiła do wojny z Cesarstwem Niemieckim. "Wittekind" zmienił wtedy kurs i dotarł do neutralnego Bostonu. Parowiec przewoził ładunek ołowiu i produktów ze smoły pogazowej o wartości około miliona dolarów. Udało mu się przepłynąć w gęstej mgle koło brytyjskiego krążownika HMS "Essex" w pobliżu Sable Island[5]. Radiooperator ze statku wyliczył, że jednostka przeszła w odległości mniejszej niż 10 mil morskich od krążownika. Parowiec został jednak internowany przez Stany Zjednoczone, a jego pasażerowie płynący do Kanady nie otrzymali pozwolenia na pozostanie w USA. Zostali powitani przez kanadyjskiego przedstawiciela imigracyjnego (ang. Commissioner of Immigration), który stacjonował w Bostonie[5].

"Wittekind" dołączył w Bostonie do: swojego siostrzanego "Willehad"; należących do North German Lloyd SS "Kronprinzessin Cecilie" i SS "Köln"; należących do Hamburg America Line parowców SS "Amerika" i SS "Cincinnati" oraz należącego do Hansa Line frachtowca SS "Ockenfels". W marcu 1916 wszystkie poza "Kronprinzessin Cecilie" i "Ockenfels" zostały przesunięte z miejsc położonych przy pirsach na kotwicowisko w porcie położonym naprzeciwko Boston Navy Yard. Statki pozostawały pod codzienną kontrolą należącego do United States Coast Guard holownika portowego USCGC "Winnisimmet" (WYT-84). Wielu członków załóg zeszło na brzeg, przeszło przez proces imigracyjny i znalazło zatrudnienie, natomiast zespół muzyków z jednostek odbył serię koncertów w Nowej Anglii, często grając w restauracjach i barach, co ściągało gniew lokalnych związków zawodowych muzyków[6].

Po tym, jak Stany Zjednoczone wypowiedziały wojnę Niemcom, "Wittekind" wraz z innymi statkami został przejęty 6 kwietnia 1917 i przekazany pod zarząd United States Shipping Board (USSB)[2].

Służba pod banderą amerykańską w czasie I wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

Po przejęciu i przebudowie były liniowiec został wyczarterowany United States Army jako USAT "Iroquois". W 1918 jego nazwę zmieniono na "Freedom". 24 stycznia 1919 statek został nabyty przez United States Navy i wszedł do służby tego samego dnia. Dowódcą został Lieutenant J. C. C. Holier USNRF[3].

"Freedom" został przydzielony do Sił Krążowniczych i Transportowych (ang. Cruiser and Transport Force) i po przeglądzie w Nowym Jorku wypłynął w dziewiczą podróż do Saint-Nazaire. Tam na pokład weszli żołnierze wracający do Stanów Zjednoczonych po zakończonej wojnie[3]. Statek odbył dwa dalsze rejsy do Brestu (Francja), z wizytą w Norfolk pomiędzy podróżami[3]. Razem przewiózł 4983 żołnierzy z Francji do USA[7].

Jednostka dotarła do Hoboken 5 września 1919 i została przydzielona do 3 Dystryktu Morskiego (ang. 3rd Naval District). "Freedom" został wycofany ze służby w Nowym Jorku 23 września i powróciła pod zarząd USSB tego samego dnia[3]. Ten weteran morskich szlaków został przekazany do rezerwy transportowej United States Army[7] i pozostawał w niej przez kolejne pięć lat. 24 lutego 1924 dawny "Wittekind" dotarł do Baltimore w celu złomowania[2].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Początkowo

  • Tonaż: 4.997 GRT
  • Długość: 124,69 m[1]
  • Szerokość: 14,03 m[1]
  • Napęd: maszyna parowa potrójnego rozprężania, 2500 KM (1 900 kW), dwie śruby[1]
  • Prędkość maksymalna: 12 węzłów[1]
  • Pojemność pasażerów[1]:
    • 105 drugiej klasy
    • 1.009 najniższej klasy
  • Załoga: 70[1]

Po przedłużeniu w 1900[1]

  • Tonaż: 5.640 GRT
  • Długość: 140,51 m
  • Pojemność pasażerów
    • 177 drugiej klasy
    • 1.039 najniższej klasy

Jako USS "Freedom":[3]

  • Wyporność: 9.674 ton[8]
  • Długość: 116,9 m (długość między pionami)
  • Szerokość: 14,1 m
  • Zanurzenie: 7,6 m
  • Załoga: 60
  • Uzbrojenie: 2 × 102 mm

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k Drechsel, V. I, s. 158
  2. a b c d e f Drechsel, V. I, s. 159
  3. a b c d e f g "Freedom" na stronie DANFS (ang.).
  4. Drechsel, V. I, Ss. 158–59.
  5. a b Steals by cruiser in fog; German SS. Wittekind reaches Boston, narrowly escaping capture (ang.). W: The New York Times [on-line]. 10 sierpnia 1914. [dostęp 2008-03-28]., s. 4
  6. Heavy tonnage in German steamers tied up in Boston (ang.). W: The Christian Science Monitor [on-line]. 4 marca 1916. [dostęp 2008-03-28]., s.18
  7. a b Gleaves, s. 257.
  8. Według Gleaves (s. 257), wyporność 11.175 ton

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]